Bundan 30 sene önce ilkbahar aylarında bir Çeşme sabahında sakız ve deniz kokusu içinde bir efsane doğdu. Şimdi çilek kırmızısından fıstık yeşiline her rengi var ama küçükken sarışınmış. Meyvelerin en tazesini, sütün en nefisini de böyle keşfetti. Büyüdü büyümesine de kalbi hep çocuk kaldı. Aldı eline kepçesini, külahını koyuldu lezzet yoğurmaya ve insanları çağırmaya. İşte böyle başladı
Veli Usta efsanesi. Çeşme’de kime sorsan Veli Usta’yı gösterdi, kim ismini duysa yüzüne bir tebessüm yayılıverdi. Dondurmayı yalnız çocuklar yer diye kim demiş bilmiyoruz ama dondurmanın Veli Usta’sı: ‘Dondurma mideye değil kalbe gider, o yüzden her kalpte, lezzetli bir dondurmaya yaşı mevsimi olmadan yer vardır.’ demiş, ne de güzel söylemiş. Aradan onca zaman geçti dünya değişti, insanlar değişti Veli Usta’nın lezzet sırrı değişmedi. 30 yıl önce çocuk iştahıyla Veli Usta’nın dondurmasının tadına bakan küçükler yıllar sonra aynı külahı eline alıp tekrar çocuk oluverdiler. Alışkanlığımızdır, biz Çeşmeliler geleni hep sıcak ağırladık. Türkiye’nin, dünyanın her yerinden gelen misafirlerimizi hep tatlı bir Hoşgeldiniz’le karşıladık onlar da hep sıcak bir gülümsemeyle ayrıldılar.
