17/09/2022
ตั้งแต่มีลูก ผมไม่เคยไปเตะบอลกับเพื่อนอีกเลย
ชีวิตปัจจุบันคือ ภรรยาโทรตามหลังเลิกงาน
ถึงบ้านผมก็จะช่วยภรรยาเลี้ยงลูก เวลาผมดูลูกให้
เขาก็จะกินข้าว อาบน้ำ ทำธุระส่วนตัว
จากนั้นกะดึกเราสองคนก็จะสลับกันตื่นมาดูลูก
เป็นยังงี้มานานจนผมมีคำถามขึ้นมาในใจว่า
ชีวิตที่ผมเคยมีเมื่อก่อน
มันจะยังกลับมาได้อีกหรือเปล่า
ชีวิตที่หลังเลิกงานวันศุกร์จะต้องไปดื่มกับเพื่อน
วันเสาร์ตอนเย็น ๆ ออกไปเตะบอล
วันอาทิตย์ออกไปกินข้าว ดูหนังเข้าใหม่
วันไหนขี้เกียจก็อยู่บ้านเล่นเกมส์ ดู dvd
ชีวิตที่สบาย ๆ อะไรก็ได้ เรื่อย ๆ
ตอนนี้กลายเป็นชีวิตที่ทำงานเก็บเงินเพื่อลูก
สถานที่เที่ยวส่วนใหญ่คือสวนสัตว์กับทะเล
บางทีก็คิดถึงชีวิตตัวเองสมัยก่อนอยู่เหมือนกัน
แต่พอผมเห็นลูกยืนรอผมอยู่ที่หน้าประตูบ้าน
เห็นภรรยากำลังอุ่นกับข้าวให้เรากินดึก ๆ ดื่น ๆ
ผมจึงเข้าใจว่าการมีลูกเป็นสิ่งที่ต้องรับผิดชอบร่วมกัน
และกว่าภรรยาผมจะท้องก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
แล้วตอนไปขอภรรยาจากพ่อเขาก็ยากลำบากอยู่
พ่อเขาอุตส่าห์วางใจยกลูกสาวเขาให้กับเรา
แถมผมมีลูกสาวด้วยเลยเข้าใจความรู้สึกคนเป็นพ่อดี
ชีวิตเมื่อก่อนก็มีที่คิดถึง
แต่ผมไม่ใช่ตัวคนเดียวอีกแล้ว
ผมเป็นคนชวนพวกเขาเข้ามาในชีวิตของผมเอง
จะคิดจะทำอะไรเอาแต่ตัวเองเป็นที่ตั้งมันก็ทุเรศไป
พวกเขาทำให้บ้านเป็นที่ ๆ น่าอยู่ขึ้นมาก
และเพราะครอบครัวนี่เอง ที่ทำให้ชีวิตในแต่ละวัน
มีเป้าหมาย และมีความสุขมากขึ้นจริง ๆ
ตอนนี้ความสุขส่วนตัวเลยไม่มี
แต่มีความสุขส่วนรวมมากกว่าครับ:)
เขียนโดย พ่อกร
