09/10/2025
Gospoda Pod Czarnym Koniem
11 lipca 1797 roku do złożonego ciężką chorobą Carla Heinricha Süssenbacha przychodzi trzech urzędników kowarskiego ratusza, aby spisać jego ostatnią wolę. W testamencie Süssenbach przekazuje pięciorgu nieletnim dzieciom po 100 talarów, żonie Johanne Juliane z d. Bader zostawia cały swój majątek, w tym kamienicę nr 243, gdzie działa gospoda, a swoją matkę zapisem w testamencie zobowiązuje do pomocy Johanne Juliane, kiedy on zejdzie z tego świata. Osłabiony chorobą Carl Heinrich pod dokumentem zamiast podpisu stawia krzyżyki, co potwierdzić muszą powołani świadkowie: kupiec Gottschling i właściciel gospody Bader.
Süssenbach umiera kilka miesięcy później, testament zostaje otwarty w marcu 1798 roku.
Gospoda przypada w udziale żonie, a po jej śmierci w 1804 roku budynek w spadku obejmuje najstarszy syn, również Carl Heinrich, a po nim w 1815 roku – jego żona Johanna Dorothea z d. Neumann.
Budynek gospody Pod Czarnym Koniem, późniejszego zajazdu i wreszcie hotelu to obecna kamienica przy ul. 1 Maja 20. Od końca XVIII wieku zmieniali się właściciele, a funkcję usługową budynek pełnił jeszcze w latach powojennych. Jak piszą autorzy publikacji „Kowary i Zittau dawniej i dziś”, w latach 70. XX wieku „przeprowadzono remont kapitalny części parterowej […], a lokale na piętrach przeznaczono na mieszkania komunalne”.
Sam testament Carla Heinricha Süssenbacha z 1797 roku jest arcyciekawy i przytaczam poniżej jego treść w wersji PL+DE:
Tutejszy właściciel gospody Carl Heinrich Süssenbach zamianował deputację do przyjęcia ostatniej woli, ponieważ nie mógł stawić się w sądzie z powodu ciężkiej choroby, więc niżej podpisani urzędnicy udali się tego dnia do jego domu. Zastali go w małej izbie na parterze, był wprawdzie chory, ale w pełni sił umysłowych. W testamencie zapisał co następuje:
On, Carl Heinrich Süssenbach, ustanawia swoimi spadkobiercami żonę Johanne Juliane z d. Bader i pięcioro swoich dzieci, rodzeństwo Süssenbach:
Carl Heinrich
Johanne Juliane Friderike
Ernst Benjamin
August Wilhelm
Samuel Albrecht
Każdemu z pięciorga dzieci zapisuje 100 talarów (słownie: sto talarów), łącznie 500 talarów, a jego żona dziedziczy i obejmuje cały pozostały spadek z dobrodziejstwem inwentarza.
Poza tym testator powierza swojej żyjącej wciąż matce Rosinie Elisabet z d. Andersch opiekę i wsparcie jego żony, wyraźnie zabrania przeprowadzenia sądowej inwentaryzacji i opieczętowania spadku, i niniejszym postanowił, aby swoją ostatnią wolę, którą tutaj zapisano, odczytano mu powoli i wyraźnie. Zaakceptował jej treść i własnoręcznie ją podpisał.
Kowary, 11 lipca 1797 roku
[odręczne podpisy urzędników]
[odręczny podpis krzyżykami: Carl Heinrich Süssenbach]
Z powodu poważnego osłabienia testator nie mógł złożyć podpisu, dlatego na świadków testamentu powołano kupca Carla Christiana Gottschlinga i właściciela gospody Johanna Gottlieba Badera. W ich obecności testator oświadczył, że własnoręcznie postawił krzyżyki pod testamentem. Świadkowie zatem gotowi byli do złożenia swoich podpisów i potwierdzenia, że oświadczenie to miało miejsce, co natychmiast uczynili.
Kowary, data jak wyżej
[odręczne podpisy:] Carl Christian Gottschling i Johann Gottlieb Bader
Da der hiesige Gastwirth Carl Heinrich Süssenbach // eine Deputation zu Errichtung seines letzten Willens // extrahirt hat, weil er wegen großer Kranck= // heit solchen vor Gericht nicht declariren kann; // so haben sich die unterschriebenen Abgeordneten // dato in seine Behausung begeben und fanden den= // selben in der niedern kleinen Stube zwar kranck, // doch beim vollen Gebrauch seiner Seelenkräfte. // Er testirte hierauf folgendermaßen:
Er Carl Heinrich Süssenbach setze zu seinen // Erben ein seine Ehegattin Johanne Juliane geb. // Bader und seine Fünf Kinder, Geschwister Süssenbach
Carl Heinrich
Johanne Juliane Friderike
Ernst Benjamin
August Wilhelm und
Samuel Albrecht
Diese 5 Kinder bestimme er einem jeden // eine ErbPortion von 100 rthl. schreiben Einhundert Reichs= // thaler zusammen also Fünfhundert Reichsthaler, // seine Ehegattin aber solle seinen übrigen gantzen // Nachlaß, worinn er immer bestehen möge, er= // erben und behalten.
Uebrigens empfiehlt Testator seine noch lebende // Mutter Rosina Elisabet geb. Andersch der Vorsorge // und Unterstützung seiner Ehegenossin, verbittet // redlich alle gerichtliche Inventur und Siegelung // und beschloß hiermit seinen letzten Willen, // welcher wie er hier niedergeschrieben // worden, ihm langsam und deutlich vorgelesen // wurde und da er solchen durchaus genehmigte, // eigenhändig mit unterschrieb.
So geschehen Schmiedeberg den 11ten Julii 1797
[odręczne podpisy urzędników]
[odręczny podpis krzyżykami: Carl Heinrich Süssenbach]
Als Testator unterschrieben sollte, konnte // er es wegen überwiegender Schwäche // nicht thun, daher denn zu Testaments= // Zeugen berufen worden, Herr Kaufmann // Carl Christian Gottschling und der Gast= // wirth Johann Gottlieb Bader, in deren // Gegenwart testator declarirte, daß // er die unter dem Testament ver= // merckten Creutz=Zeichen eigenhändig // gemacht. Die Zeugen waren daher // bereit durch ihre Mitunterschrift, // daß dieß Declaration geschehen, // zu attestiren, welches denn auch so fort // geschahe. Geschehen Schmiedeberg // wie oben
[odręczne podpisy:] Carl Christian Gottschling i Johann Gottlieb Bader
wśród fanów
Obserwujący
Stowarzyszenie Miłośników Kowar
