24/04/2024
Mijn voorbereiding naar de open Nederlandse kampioenschappen van de Inba.
Een voorbereiding van bijna 6 maanden. Na er een lange tijd tussenuit te zijn geweest op wedstrijd gebied begon het toch weer steeds meer te kriebelen: terug het podium op. De passie voor de sport is nooit weg geweest.
Met de aankondiging dat aankomend jaar ook de wereldkampioenschappen in Nederland gehouden zouden worden, was de kogel snel door de kerk.
6 jaar geleden ben ik 1e geworden van Nederland en 2e van de wereld.
Heel veel ruimte voor verbetering is er niet. Maar door een auto-ongeluk op de terugweg is het genieten van deze prestatie mij toen een beetje ontnomen.
De doelstelling voor deze wedstrijdvoorbereiding was dan ook genieten van het proces, de ervaring, met eventueel een goed resultaat & plaatsing als gevolg. En dan door naar de wereldkampioenschappen.
Samen met Mijn Coach Jordy ben ik de uitdaging aangegaan.
In November zijn we begonnen met mijn voorbereiding, de klik tussen mij en Jordy was er gelijk.
Een coach met alle kennis in huis, maar vooral de nuchtere blik en eerlijke feedback tijdens dit traject was top.
Tot aan januari ging mijn voorbereiding zoals uit het boekje: strikte voeding, zware trainingen, maar vooral mentaal zat ik er 100% in.
Alle balletjes hoog houden was wel een uitdaging.
Een eigen bedrijf, 3 atleten begeleiden naar de wedstrijd, het huishouden, de sociale verplichtingen en daarnaast nog mijn baan als bedrijfsleider bij go4fit.
Stilzitten is niet mijn ding.
Het leven gaat helaas niet altijd over rozen.
In januari kreeg mijn vrouw uit het niets een blinde darm ontsteking. Het herstel hiervan liep helaas veel langzamer dan verwacht waardoor er voor een week of 8 wat meer taken op mijn bord bij kwamen: dat werd doorbikkelen dus.
In februari werd het er niet beter op. Ongeveer 12 weken voor mijn wedstrijd kreeg ik zelf uit het niets wondroos, een flinke infectie aan mijn scheenbeen die binnen 24 uur door mijn hele lichaam was verspreid. Binnen no-time was ik echt ziek, met als gevolg een antibiotica kuur van 10 dagen en een strenge restrictie op dagelijks bewegen en sporten. 8 dagen lang mijzelf ingehouden van sport en lichamelijke inspanning voor zover ik dat kon. Dit was vooral mentaal een zware uitdaging.
Na 8 dagen sloeg de wondroos door de antibiotica heen, een nieuwe zwaardere antibioticakuur tot gevolg. Hierdoor was mijn energieniveau in een klap weg, ik heb 10 dagen lang op de bank gelegen met mijn been omhoog. De volgende mentale klap. Met het missen van twee en een halve week training, was het halen van mijn wedstrijd nu nog wel realistisch? Lever ik nu niet te veel spiermassa en voorbereidingstijd in?
Ook tijdens deze dagen heb ik erg veel steun gehad van mijn Coach. Nuchtere feedback en een realistische blik. ‘Stap voor stap’: de kenmerkende woorden die hij vaker herhaalde tijdens mijn voorbereiding. Eerst herstellen dan kunnen we pas verder kijken. Uiteindelijk kostte de wondroos mij 3 weken van mijn voorbereiding. Daardoor uiteindelijk nog maar een kleine 10 weken tijd over om tot mijn beste shape ooit te komen. Nogmaals, tijd om meer gas te geven.
Een grotere drop in voeding, minder eten en harder trainen, tot tweemaal toe hebben we de voedingsinname omlaag moeten bijstellen om de verloren tijd in te halen.
Vanaf dat moment was het niet meer genieten van het proces maar gas geven en doorbikkelen.
Dagelijks honger, vermoeidheid, een onzeker gevoel of de wondroos nu wel echt weg zou blijven. Maar opgeven is geen optie!
Tijdens de laatste weken van mijn prep geteisterd door slecht nieuws van kennisen, vrienden & familie, dusdanig dat niet iedereen het einde van mijn prep heeft mogen meemaken.
Meerdere malen gedacht om te stoppen met mijn voorbereiding omdat mentaal de belasting steeds zwaarder werd.
Maar echte winnaars geven niet op! En opgevers kunnen niet winnen.
De laatste 3 weken van mijn prep waren pittig. Ik was leeg, vermoeid en eigenlijk was de koek wel op. De steun van vrienden, familie, mijn Coach, maar voornamelijk van mijn rots in de branding: Aileen, heeft me door deze laatste weken heen gesleept.
20 april was het dan eindelijk zo ver. Mijn moment om te stralen!
Het was een mooie dag met een goud en helaas een zwart randje.
Uiteindelijk ben ik 4e geworden in de classic bodybuilding klasse, in een line up van 34 man uit 7 verschillende landen. Trots op mijn prestatie na alle tegenslagen van afgelopen half jaar.
Heb ik mijzelf toch weten terug te knokken in die top 5 en mijn poseer routine mogen laten zien!
De kwalificatie voor het wereldkampioenschap is binnen, maar de keuze om door te gaan met dit traject is enkele weken geleden al gemaakt. Goed is goed, het is tijd om weer te focussen op andere aspecten van het leven. Genieten met Vrienden, familie, en mijn lijf de rust geven die het fysiek en mentaal nodig heeft.
Ik wil iedereen bedanken die mij heeft gesteund tijdens dit traject.
Wie weet als de tijd rijp is gaan we de volgende uitdaging aan…
