12/08/2026
Genieten van de rust op het balkon. Althans, rust.
Boven mij hangt een helikopter. Niet de eerste dit jaar die moet uitrukken voor een noodgeval in de bergen. Ze zijn zo mooi die bergen, en soms zo verraderlijk. Dat heb ik dit jaar van dichtbij meegemaakt in mijn familie. Gelukkig met goede afloop, opgevangen door bosjes met dikke takken. Was dat er niet geweest, dan was zo'n heli waarschijnlijk ook voor ons uitgerukt.
Het maakt me stil, en tegelijk dankbaar. Voor de goede afloop toen, en voor dit moment hier op het balkon. En misschien komt het juist door die rust, maar ik zit met mijn laptop op schoot en merk dat het weer kriebelt. Nu ik weet dat ik verder kan met mijn bedrijf, wil ik door.
Sinds een paar dagen komt er weer ruimte vrij in mijn hoofd. Ik zie weer inspiratie in de dingen om me heen. Vlak na het goede nieuws was dat er even niet, en daar baalde ik van. Ik had verwacht dat ik ineens vol energie zou zitten. Het tegendeel was waar. Mijn lijf was moe, mijn hoofd was er even klaar mee.
Maar nu, bijna twee weken later, ontstaat er weer ruimte. Dus pak ik de laptop er soms weer bij. Gisteren zette ik een blog online over de ochtend dat ik het goede nieuws kreeg. Link in bio. Bij dit soort grote dingen ga ik schrijven. Dat deed ik ook toen ik mijn winkel sloot, en daar ben ik nog altijd blij om. Mijn gevoelens van toen staan op papier. En nu weer. Niet alleen die ene dag, ook de tijd erna. Een stukje verwerking, en bijzonder om het later terug te kunnen lezen.
En ondertussen dwalen mijn gedachten al naar het assortiment voor de feestdagen. Ik vraag informatie op over verpakkingen voor de bonbons. Wat heb ik daar zin in. Naast de brownies iets moois opbouwen.
Maar nu eerst nog even genieten van de bergen. ❤
