Pamela Stark Tekst en Beeld

16/04/2021

Van die periodes dat je vastloopt op op alle fronten?

Zoveel planningen, zoveel zin, alles zit mee en dan opeens...

Komt de man met de hamer.

- Na een geslaagde (dacht ik) update van mijn computer kan ik essentiële bestanden niet meer vinden. Kán theoretisch helemaal niet, zeggen de deskundigen, maar het is en blijft wél zo 😭.

- Na veel gezeik met mijn gehackte Facebook pagina, heb ik maar een nieuwe gemaakt met tweestapsbeveiliging. Helemaal blij mee. Alleen...hij synchroniseert niet met mobiele apparaten 😣.

- Werken aan mijn website, leuk...alleen ...ook daar heeft zich een update voltrokken en nu moeten er eerst allerlei handelingen verricht worden. Hoe moet dat ook alweer????? 🤔

- Tof, die fotografiecursus! Maar ik blijk de ingewikkeldste camera van allemaal te hebben en er floepen allerlei icoontjes op, elke keer als ik iets doe. Ik krijg er de rilzenuwen van en het ontneemt me alle plezier 😨.

- Intussen loop ik met mijn Canva-cursus alweer dagen achter, ligt de belastingmap me verwijtend aan te kijken en vliegen de frustratiekilo's er weer aan 🤐

Ik weet niet meer waar ik moet beginnen. Eerst maar weer moed verzamelen en dan maar weer hulptroepen inschakelen. En accepteren dat alles toch weer anders loopt dan dat ik had gehoopt.

Soms heb ik het gevoel dat ik voornamelijk bezig ben met van alles te regelen, voordat ik kan gaan doen wat ik wil, waar het om draait. Gewoon lekker schrijven en leuke afbeeldingen maken.

Heb jij dat nou ook of ben ik de enige loser?

15/03/2021

Wat hebben Axe en dit gezegde met elkaar te maken?

Geld over de balk smijten, iedereen kent dit gezegde wel. Het betekent niet zomaar "veel geld uitgeven", waar ik op zich niet zoveel moeite mee heb, maar TE veel geld uitgeven. Geld verspillen.

En daar heb ik een hekel aan 🤨.

Het is niet zeker, maar waarschijnlijk vindt het gezegde zijn oorsprong in de veeteelt. Als de koeien gevoederd werden, smeten de boeren hooi in de ruif. Soms mikten ze niet helemaal goed, en vloog het hooi over de balk bóven de ruif. Dat was dan verspild 😲.

Zet "geld" in plaats van "hooi" en je hebt de verklaring.

Maar nu die Axe!

Ik ben een "Zeeuws meisje" en die zijn zuinig; ze betalen geen cent teveel.

Ken je die acties: "tweede gratis"? Nou, daar spit ik dus de folders voor door. Omdat ik het gevoel heb dat ik een dief ben van mijn eigen portemonne als ik zo'n actie heb gemist en de volle mep moet betalen.

In ons gezin met drie
volwassenen kerels zijn die van koffie, cola en kaas de meest lucratieve.

En Axe dus. Hoewel ik die het gênantst vind. Mijn Joop niet. Die gaat gerust met een kar met 86 bussen Axe in de rij voor de kassa staan. Waarvan er dan dus 43 gratis zijn. Om daarna glunderend te vertellen hoeveel geld hij uitgespaard heeft.

Kasten vol met Axe heb ik hier. Overal vind ik bussen Axe.

Kun je je voorstellen dat ik 's morgens liever even wacht met opstaan tot de mannen klaar zijn met die spuitbussen? Want je valt af en toe ter plekke neer van de bedwelmende lucht, die zelfs onder de kier van mijn slaapkamerdeur doorkruipt. Want ja, bussen zat, dus waarom zouden ze zuinig doen ?😣

En jij? Wat heb jij altijd genoeg in huis?

09/03/2021

Van vrouwendag naar Barbiedag

Veel vrouwen zullen ooit hun fantasieën op hun Barbiepop hebben uitgeleefd; ik in ieder geval wel. Ze zit nog steeds in mijn slaapkamer op de vensterbank als een mierzoete herinnering aan lang vervlogen tijden.

Een van die herinneringen is aan mevrouw van Diest.

Mevrouw Van Diest was de buurvrouw van mijn oma. Ze woonden naast elkaar in een eenkamerappartement op de negende verdieping van een bejaardentehuis. Mijn oma had twee kleindochters: mijn zus en ik. Mevrouw Van Diest had twee kleinzoons.

Aan die kleinzoons had mevrouw Van Diest niet veel. Ze woonden niet in de buurt en kwamen bijna nooit op bezoek. Ze speelden zeker niet met po**en.

Op een verjaardag van mijn oma zag mevrouw Van Diest mij in de weer met mijn Barbie, die nog niet veel kleertjes had. Zij was vroeger coupeuse geweest en bood aan een jurkje voor mijn pop te na**en. Dat was het begin van vele bezoekjes aan mevrouw Van Diest, tot grote ergernis van mijn oma.

Want oma zag mij vanaf de negende aankomen op mijn fiets, maar hoorde de bel bij de buurvrouw gaan.

Als kind sta je daar niet bij stil, maar wrang moet het geweest zijn. Zit je klaar met een kopje thee, gaat je kleindochter naar de buurvrouw 😭. Ik zou uit mijn vel springen.

De garderobe van Barbie vaarde er wel bij. Wat heb ik genoten van de middagen bij mevrouw Van Diest: uit vele lapjes een mooie kiezen en vervolgens aan de eettafel, met een glaasje limonade en een Victoria kaakje, toekijken hoe mijn oma's buurvrouw er een warm jasje van maakte, of een prachtige avondjurk met glinstertjes of een fleurig strandsetje.

Jammer genoeg heb ik al die kleertjes niet meer. Ze zijn overgegaan op mijn dochter en daarna op 3 nichtjes, die er allemaal mee hebben gespeeld. Geen idee wat er uiteindelijk mee gebeurd is.

De relatie tussen oma en mevrouw Van Diest is danig bekoeld toen. En dat begrijp ik nu heel goed. Sorry oma 😟.

Het roze jurkje dat Barbie tegenwoordg altijd draagt, is trouwens gemaakt door mijn eigen moeder; zo is zij een dierbare herinnering in tweevoud geworden.

05/03/2021

Telefoon van de wind

Na de verwoestende tsunami in Japan, deze maand 10 jaar geleden, plaatste meneer Sasaki een ouderwetse telefooncel op een heuvel met een niet aangesloten telefoon. Hier konden ontroostbare nabestaanden zoals hij een laastste "gesprek" voeren met een dierbaar overleden of vermist slachtoffer.

Een hardop uitgesproken boodschap blijkt een troostende uitwerking te hebben op de achterblijver.

In Nederland vond dit idee daarom navolging: in Roelofarendsveen hebben wij onze eigen "telefoon van de wind".

Een tijdje terug las ik over een nieuwe mogelijkheid die nog een stapje verder gaat: een "gesprek" waarbij een acteur of actrice antwoord geeft uit naam van de overledene. Ook deze vorm van therapie werkt helend voor nabestaanden, naar het schijnt.

Ik was daar nogal sceptisch over, omdat ik vind dat je jezelf zo in de maling neemt. Hoe kan je zo'n antwoord nou serieus nemen? Dat het goed met hem of haar gaat en dat hij of zij over je waakt.

Maar vorige week stuurde mijn nichtje , altijd bezig met het uitpluizen van ons familieverleden, een pasfoto van mijn overleden moedertje, dat zij met my Heritage tot leven had gebracht. Op de foto draaien haar ogen van links naar rechts en van boven naar beneden, alsof ze - zoals ik het me kan voorstellen - stomverbaasd om zich heen kijkt als ze in het hiernamaals is aangekomen. Op het eind trillen haar mondhoeken als een beginnende glimlach.

Mijn eerste reactie: "jakkes, wat creepy".

Maar na een paar keer kijken, vond ik het eigenlijk heel mooi. En nu kijk ik af en toe naar de foto en betrap mezelf op de gedachte: "Hey mam". Alsof ze me kan zien en horen.

Ik vind het fijn om zo naar haar te kijken in plaats van naar een statisch portret, ook al neem ik mezelf in de maling. Wel vraag ik me af of dit niet te ver gaat. Mag je doden mamipuleren en/of woorden in de mond leggen of manipuleren?

Wat vind jij? Moet je doden met rust laten of is alles oké als het troost biedt aan nabestaanden?

Durf jij hierover je mening te geven?

03/03/2021

27/02/2021

Geloof jij in reïncarnatie?

Mijn Joop vindt het "het raarste wat hij ooit heeft gehoord". En dat is aan de ene kant jammer, omdat ik bij hem dus niet hoef aan te komen voor een diepzinnig gesprek hierover.

Aan de andere kant zorgt het ervoor dat ik mezelf niet verlies in, zoals hij het noemt "idiote gedachtenspinsels".

Maar nu ik het boek heb gelezen van Bas Steman vind ik mijn gedachten helemaal zo idioot niet meer.

Het boek is geschreven door een man in het hier en nu, die tijdens een spontaan reincarnatie-experiment sterke beelden "ziet" uit de tweede wereldoorlog. Er borrelt zelfs een naam in hem op: Morgan.Hij heeft geen idee waar de naam vandaan komt, maar voelt zich wekenlang enorm van slag na deze confronterende sessie.

Zonder dat hij echt op zoek gaat, komen er "toevalligheden" op zijn pad, die uiteindelijk leiden naar een bizarre ontknoping die hij zelf niet kan geloven.

Hebben zielen de houdbaarheidsdatum van een lichaam of bestaan ze voor eeuwig?

Zou het kunnen zijn dat flarden van een vorig leven op de harde schijf van een ziel niet gewist zijn?

Steman schreef zijn boek als roman én autobiografie. De hoofdstukken waarin hij verhaalt over het leven van Morgan en zijn geliefde Bertrys zijn fictief; fantasie over hoe het geweest zóu kunnen zijn.

Daarnaast doet hij verslag van de verbijsterende, werkelijke gebeurtenissen en ontdekkingen die zich aaneenrijgen en zijn ongeloof over het bestaan van reïncarnatie laten wankelen.

Het boek staat vol met interessante beschouwingen over leven en dood in prachtig geformuleerde zinnen.
Zoals deze:

de geest die een lichaam vult en verlaat,
een hart doet kloppen en een dode achterlaat.

Ik ben onder de indruk.

Iets voor jou? Of denk je - net als mijn Joop - dat reïncarnatie - grote onzin is?

25/02/2021

Onvergetelijke gebeurtenissen die het leven leuk maken.

Herken je het wereldberoemde schilderij van Van Gogh op de bovenste foto?

"Caféterras bij nacht" heet het.

En zie je dat ik pontificaal "bij dag" aan de koffie zit op datzelfde Caféterras op de onderste foto?

Het café bestaat namelijk nog steeds. En twee jaar terug besloten wij, onderweg naar onze favoriete camping in Zuid-Frankrijk, een tussenstop te maken in Arlès om het te bezoeken.

Want het schilderij hangt bij mij thuis aan de muur, in de vorm van een tegeltableau. Gekregen voor een verjaardag, omdat het tafereeltje mij zo fascineerde. Het is na dat bezoek alleen maar nóg fascinerender geworden.

Wat waren dat voor gasten, midden in de nacht, daar onder de sterrenhemel?

Weet je dat die sterrenhemel precies klopt met de sterrenhemel van de nacht dat Vincent het schilderij maakte? Dat is helemaal uitgeplozen door onderzoekers.

Vincent vond het erg leuk om dit tafereeltje te schilderen.

"Cela m'amuse énormement de peindre la nuit sur la place", schreef jij aan zijn zus Wilhelmina in september 1888.

En ik vond het heel bijzonder om in april 2019, in een schaars door lantaarns verlicht Arlès, over dezelfde keienstraatjes
te lopen als waarover Vincent ooit gelopen heeft.

Dat zijn onvergetelijke gebeurtenissen die het leven leuk maken 😁

23/02/2021

Nog even in mijn winterjas...Maar niet voor lang meer...

20/02/2021

Hoe tevreden kan je katje zijn...

20/02/2021

Hoe tevreden kan een kat zijn...

18/02/2021

STEL: je vriendin komt naar je toe en zegt:
"Ik denk dat ik maar eens een huisje voor mezelf ga zoeken, ik heb het wel gezien met Henk."

Jij denkt:
"Zo, dát wordt tijd. Zie je eindelijk ook in dat die Henk van jou een l*l is?"

Maar het is je vriendin en ze is je lief. Je wilt haar behoeden voor ondoordachte daden. Dus ga je allerlei tegenargumenten geven, zoals:

" Maar Henk is wel de vader van je kinderen. Ooit vond je hem leuk genoeg om met hem te trouwen. Tja, dat hij nu voor de zoveelste keer een vriendin van je loopt te versieren is b***n, maar zo zijn kerels nu eenmaal."

Je hebt zelf prima door dat het bu****it is wat je zegt. Dat je eigenlijk wil zeggen:

" kom op, we gaan op huizenjacht. Hoe eerder je weg bent bij die zak, hoe beter."

Maar dat zeg je niet. Het lijkt alsof je het juist opneemt voor die vent. Waarom? Omdat je wil dat je vriendin je argumenten ontkracht. Zodat zowel zij als jij ervan overtuigd raken, dat dit is wat ze écht wil.
Je speelt "advocaat van de duivel".

Het gezegde komt uit de katholieke kerk en heeft te maken met heiligverklaringen. Wanneer verklaarde de kerk iemand heilig? Als de overleden persoon opmerkelijk goede en belangrijke daden voor de medemens had verricht. Dat ging niet zonder slag of stoot; hier ging een "rechtszaak" aan vooraf.

Tijdens dat proces kwamen twee personen aan het woord: de een pleitte vóór de heiligverklaring, dat was de advocaat van God. De ander pleitte tegen door de goede daden in twijfel te trekken of door aan te geven dat de kandidaat heilige helemaal niet zo aardig voor zijn eigen vrouw en kinderen was. Dat was de advocaat van de duivel. Tegelijkertijd kon hij best áchter de heiligverklaring staan, maar was eropuit gedegen argumenten boven tafel te krijgen, zodat er geen twijfel mogelijk was: deze persoon is heilig en verdient het om blijvend geëerd te worden.

Advocaat van de duivel was een echte functie, in 1587 ingesteld door paus Sixtus V. (Zou hij dan de rechter met de hamer geweest zijn?). Pas in 1983 schafte paus Johannes Paulus II de functie weer af.

👼

Zó leuk om te achterhalen waar onze spreekwoorden en gezegdes vandaan komen. Vind jij dat ook? Volg dan mijn spreekwoorden ABC.