21/08/2026
Beladen en zwaar maar te mooi om niet te delen! Morgen hangt ze bij ons.
Hanne Staal heeft een prachtige tekst geschreven die invulling geeft aan het beeld.
Achter de deur op de grond, zodat er een heel klein hoekje overblijft. Mijn benen heb ik zo dicht mogelijk tegen mijn borst aangetrokken. Ik moet heel stil zijn, anders horen ze me. Mijn wangen worden warm door de tranen die eroverheen lopen. Als kabbelende beekjes op een berg zoeken ze hun weg naar beneden. Ik wil naar huis. Hoelang zou het al bezig zijn? Dit keer heb ik het wel heel erg verprutst. Het is mijn schuld. Ik wil naar huis. En dan laat ik mijn hoofd op mijn knieën rusten. Mijn wangen zijn in ieder geval wel lekker warm, dan val ik meestal snel in slaap. Ik ben thuis.
-Dit is voor alle kinderen die denken “het is mijn schuld”. Dit is voor alle kinderen die naar huis willen als ze al thuis zijn. Dit is voor alle kinderen die zijn verstoten en moeten worden gezien.
