20/10/2025
In mei van dit joar maakt’n ik kennis met Hendrik, 90 joar. Hendrik had de vekeerde zeekte, zoas ze dat vrooger zeid’n en was net goan wonen in het Hospice in Riessen.
Hendrik, of ‘Hollenbarg’, zoas de leu in Markelo ‘m better kend’n, had heel z’n leavn op oale groond woont. Gin vrouw en keender, ma dat maakt’n Harry hemoal good. Harry was z’n neafke en van jongs af an altied bie Hendrik in de buurte. Eigenlijk ku’j wal zegg’n dat Harry veur Hendrik hoast veuln as ‘n soort zön. In de loop van de joarn kwaam’n de kamereu van Harry d’r bie en werd ’t vaak gezellig op oale groond. Hendrik was nich eenzaam, doar krig he geels gin kaans veur, zovölle jong volk had he mangs um de deure. En dat bleef zo. Elles kwam bie Harry (en zo ook bie Hendrik) en ze kwam’n d’r noast wonen. En doarmet kwam d’r ok wier keenderstemm’n op oale groond. Wat ’n geluk!
Hendrik werd een bescheiden, ma ook heel erg trotse éxtra opa veur dee dree dearntjes van Harry en Elles …
Doar in dat Hospice had ik zo’n mooi gesprek met Hendrik, Harry en Elles. Hendrik vertell’n en vertell’n en joa, wi’j hadden mangs amoal troan’n in de oogn, want he vertell’n dinge dee he nog nooit an andere leu zeg had …
Dee vertel ik hier nich, dat begriept jullie vaste wal …
Hendrik mocht nog eam bie Harry en Elles blieven, tot op 4 oktober he met ’n tevread’n glimlach oaversta’p’n noar de andere kaante …
Wat he’w ‘m ’n prachtig oafscheid geev’n, ontroerend mooi en eerlijk, in z’n eigen twents …
Hendrik blif mi bie, dat wet ik zeker …
Dag Hollenbarg, woar a’j nou ok bunt,
Goodgoan …
(en a’j nou denkt ‘dat Hoksebargs Twents van Regien is nich um noar hoes hen te schrieven’, dan mo’j d’r ma langs hen kiekn. Hendrik en ik verstond’n mekaar ommeunig good, en doar geet ’t umme …)
Fotocredits Hans-Peter van Velthoven
