Gitthy Thielen

03/06/2026

De grote beslissing bestaat niet!

Je bent de hele dag bezig voor anderen. Thuis plof je neer. En toch voel je je schuldig als je even niks doet.

Zorgmedewerkers die ik spreek nemen zichzelf regelmatig voor: vanaf nu stel ik meer grenzen. Vanaf nu zeg ik nee als het te veel wordt. Vanaf nu doe ik het anders.

En een week later lopen ze zichzelf weer voorbij.

Niet omdat ze zwak zijn. Maar omdat ze niet begrijpen hoe verandering écht werkt.

Je patroon zit niet in je hoofd. Het zit in je zenuwstelsel. Jarenlang geoefend, duizenden keren herhaald. Op de werkvloer, thuis, overal waar jij de zorg op je neemt die eigenlijk niet van jou is.

Het is een automatische reactie geworden. Je denkt er niet meer bij na. Het geb***t gewoon.

En dat betekent dat je het ook niet verandert met één goed voornemen.

Je verandert het door duizenden keren een kleine andere keuze te maken. Niet één grote sprong. Kleine stappen, keer op keer.

Dat is misschien minder ingrijpend dan je hoopte. Maar het is wel wat werkt.

Welke kleine stap zet jij vandaag?

31/05/2026

Niet harder doorgaan, maar eerlijker voelen.

Veel zorgmedewerkers gaan harder werken zodra het schuurt. Als het druk is op de afdeling. Als collega’s uitvallen. Als bewoners, cliënten of patiënten veel vragen. Als er spanning is in het team.

Als je merkt dat er steeds meer op jouw bord terechtkomt. Dan ga je nog beter je best doen.

Nog sneller lopen. Nog meer oplossen. Nog meer rekening houden met de ander. Nog minder voelen wat jij eigenlijk nodig hebt.

Aan de buitenkant lijkt dat sterk. Je gaat door. Je klaagt niet. Je bent loyaal. Je staat er.

Maar van binnen kun je steeds verder leeglopen.

Je merkt misschien dat je sneller geïrriteerd bent. Dat je thuis kortaf reageert. Dat je slecht slaapt. Dat je blijft malen over wat iemand zei. Dat je jezelf afvraagt waarom je zo moe bent, terwijl je “gewoon je werk doet”.

En toch ga je door.

Omdat je denkt dat dat nu eenmaal bij de zorg hoort. Omdat je vindt dat je sterk moet zijn. Omdat anderen jou nodig hebben. Omdat je niet wilt falen.

Maar misschien vraagt dit moment niet om nóg harder doorgaan. Misschien vraagt het om eerlijker voelen.

Wat raakt mij hier zo?
Waarom wil ik dit zo graag oplossen?
Waar ben ik bang voor als ik nee zeg?
Waar pas ik mij aan om de sfeer goed te houden?
Waar verlies ik mijn eigen stevigheid?

Leven en werken vanuit je echte ik betekent niet dat je nooit moe, geraakt of onzeker bent. Het betekent dat je leert herkennen wat er in jou geb***t. Zodat je niet automatisch blijft reageren vanuit pleasen, aanpassen, schuldgevoel of bewijsdrang.

En als je die patronen gaat herkennen, kun je er ook iets mee gaan doen.

Dan mag je gaan loslaten wat ooit misschien nodig was om jezelf staande te houden.

Maar wat je nu vooral uitput.
Je hoeft niet alles te dragen.
Je hoeft niet altijd sterk te zijn.
Je hoeft jezelf niet kwijt te raken om goed voor een ander te zorgen.

Niet harder doorgaan. Wel eerlijker worden naar jezelf.

Voel je dat jij hierin vastloopt en wil je hier ondersteuning bij?

Dan kan mijn traject ‘Je echte ik kunnen en durven zijn’ je helpen om weer dichter bij jezelf te komen.

Het drie maanden-traject voor jou als jij een echt zorghart heb voor anderen maar vergeten bent te leren hoe je voor jezelf kunt zorgen.

29/05/2026

Grenzen aangeven in de zorg

Grenzen aangeven in de zorg klinkt vaak eenvoudig. Tot je het moet doen.

Tegen die collega die vraagt of je toch nog even kunt helpen. Tegen die bewoner of cliënt die méér van je vraagt dan je eigenlijk kunt geven. Tegen familie die veel van je verwacht. Tegen je leidinggevende die vraagt of je nog een extra dienst kunt draaien. Of tegen jezelf, omdat je eigenlijk voelt: ik kan niet meer.

In je hoofd weet je misschien best wat je zou willen zeggen.
“Nee, dat lukt me niet.”
“Ik heb nu pauze nodig.”
“Ik kan dit er niet ook nog bij doen.”
“Dit is niet mijn verantwoordelijkheid alleen.”

Maar van binnen geb***t er iets anders.
Je voelt spanning. Twijfel. Schuldgevoel. De angst dat de ander teleurgesteld raakt. Of dat ze je lastig, egoïstisch of niet betrokken vinden.

En dus zeg je toch ja. Je doet het toch nog even. Je slikt je gevoel in. Je past je aan. Je gaat over je grens heen en denkt: ach, nog één keer dan.

Maar jouw lichaam weet vaak eerder dan je hoofd dat het genoeg is.

Dat merk je aan vermoeidheid. Aan irritatie. Aan tranen die hoog zitten. Aan een kort lontje thuis. Aan het gevoel dat alles te veel is.

Een grens aangeven gaat niet alleen over de juiste woorden vinden. Het gaat er ook over dat jij vanbinnen mag gaan voelen dat jouw grens ertoe doet.

Niet om hard te worden. Niet om minder zorgzaam te zijn. Maar om jezelf niet kwijt te raken in het zorgen voor de ander.

Want jouw grens is geen afwijzing van de ander. Het is een vorm van trouw zijn aan jezelf.

Welke grens weet jij eigenlijk al langer, maar schuif je steeds weer op?

28/05/2026

Vrouwen die dit patroon jarenlang niet konden doorbreken, deden het in één middag voor €36.

Je bent moe van altijd doorgaan. Van pleasen, aanpassen en over je eigen grens gaan.

Je wilt jezelf terugvinden. Weten wie je bent buiten die zorgrol. Eindelijk begrijpen waarom het zo moeilijk is om voor jezelf te kiezen.

Voor €36 doorbreek je patronen waar je al jarenlang tegenaan loopt.

Drie uur in Weert. Je gaat naar huis met rust in je lijf, inzicht in je emoties en een tool die je de volgende dag al kunt gebruiken.

Dit is de laatste workshop. Er zijn nog maar een handvol plekken over. Niets doen kost je niets, behalve nog een jaar in hetzelfde patroon.

27/05/2026

Voor de zorgmedewerker die alles opvangt.

Je cliënten, bewoners of patiënten leunen op jou. Je collega’s weten je te vinden. Familieleden stellen hun vragen aan jou. Je ziet wat er moet gebeuren voordat een ander het ziet. Je voelt spanning in de groep vaak al aan voordat iemand iets zegt.

En dus luister je. Je denkt mee. Je regelt. Je vangt op. Je stelt gerust. Je loopt nog even extra. Je doet nog snel dat ene ding erbij.

Dat is mooi. Het laat zien hoeveel hart jij hebt voor je werk.

Maar ergens onderweg kan er iets gaan schuiven. Je merkt dat je steeds meer naar je toe trekt. Dat je moeilijk iets kunt laten liggen. Dat je het lastig vindt om hulp te vragen. Dat je thuis nog bezig bent met die ene bewoner, die ene opmerking of dat ene moment op je werk.

En ondertussen vraag je jezelf bijna niet meer af:
“Wat doet dit eigenlijk met mij?”
“Waar ligt mijn grens?”
“Wat heb ík nodig?”
“Wat is van mij en wat mag bij de ander blijven?”

Veel vrouwen in de zorg zijn ooit begonnen vanuit een groot zorghart.
Maar datzelfde zorghart kan er ook voor zorgen dat je jezelf verliest in zorgen, aanpassen en doorgaan.

Goed zorgen begint niet alleen bij de ander. Het begint ook bij jezelf serieus nemen.
Je eigen signalen voelen.
Je eigen grenzen herkennen.
Je eigen behoeften niet steeds wegduwen.

Want als jij alles blijft dragen, raak je steeds verder bij jezelf vandaan.

Waar draag jij op dit moment iets wat eigenlijk niet helemaal van jou is?

27/05/2026

Nu 36 euro betalen of nog jarenlang blijven doorsukkelen.

Je zorgt al jaren voor iedereen. En niemand die ooit vraagt: hoe gaat het met jou? Je past je aan, je gaat door, je houdt je sterk. Terwijl je van binnen verlangt naar rust, naar ruimte, naar het gevoel dat jij er ook toe doet.

Op 27 juni is er één middag, een workshop in Weert, de laatste, speciaal voor jou. Niet om harder je best te doen. Maar om eindelijk te begrijpen waarom je steeds terugvalt in dezelfde patronen. En hoe je daar stap voor stap uit stapt.

Slechts 12 plekken. €36 incl. koffie, thee en vlaai. Na 27 juni kun je niet meer meedoen.

26/05/2026

Ze vroegen haar hoe het ging. Ze zei "goed hoor." Het was niet helemaal de waarheid….

Je geeft alles aan anderen. En aan het einde van de dag is er niets meer over voor jezelf. Je wilt rust, maar je hoofd staat nooit stil. Je wilt anders reageren, maar voor je het weet schiet je weer in hetzelfde patroon.

27 juni is de laatste keer. Daarna stopt deze workshop voor altijd.
Drie uur, €36, maximaal 12 vrouwen. In Weert. Jij kunt erbij zijn. Of je kunt blijven doen wat je altijd deed. Maar je weet al hoe dat voelt.

Meld je aan: https://gitthythielen.nl/even-terug-naar-mij-workshop/

25/05/2026

Wat het je kost als je niets doet ? Al je energie, voor jaren....

Stel jezelf één eerlijke vraag.

Hoe lang doe je dit al? Alles geven aan anderen. Jezelf aanpassen. Doorgaan terwijl je eigenlijk wil stoppen. Pleasen terwijl je van binnen schreeuwt dat je genoeg hebt gedaan.
Een jaar? Vijf jaar? Langer?

En wat heeft al dat doorgaan je opgeleverd? Meer rust? Meer energie? Het gevoel dat je eindelijk jezelf bent?

Of juist het tegenovergestelde.

Vrouwen die de workshop 'Even terug naar Mij' bij Gitthy volgden zeggen dit:

"Ik wist rationeel al veel, maar nu snap ik eindelijk wat er in mijzelf geb***t als ik over mijn grens ga." — Marloes, 44 jaar

"Ik ging naar huis met rust in mijn lijf en het gevoel: ik mag het anders doen." — Linda, 50 jaar

"De Patroon-Stopkaart gebruik ik nu bijna dagelijks." — Marleen, 42 jaar

Dit zijn geen vrouwen die opeens alles hadden opgelost na één middag. Dit zijn vrouwen die na jaren van willen veranderen eindelijk begrepen waarom het niet lukte. En een eerste echte stap zetten.

Op 27 juni is er voor de allerlaatste keer een plek voor jou. 3 uur. Weert. Maximaal 12 vrouwen. €36 inclusief koffie, thee en vlaai.

Niet volgende maand. Niet volgend jaar. 27 juni is de laatste datum.

Jij weet al lang dat er iets moet veranderen. Het enige wat je nu nog hoeft te doen is één keer ja zeggen tegen jezelf.

Meld je nu aan: https://gitthythielen.nl/even-terug-naar-mij-workshop/

24/05/2026

Het verdriet van altijd doorgaan.

Er is iets wat veel vrouwen in de zorg nooit hardop zeggen. Niet aan hun collega's. Niet aan hun partner. Soms niet eens aan zichzelf.

Dat ze moe zijn. Echt moe. Niet van het werk. Maar van zichzelf kwijt zijn in dat alles.

Dat ze 's avonds op de bank zitten en zich afvragen: wanneer is het mijn b***t? Dat ze weten dat het anders moet, maar niet begrijpen waarom het niet lukt. Dat ze boos worden op momenten dat ze rustig willen zijn. Dat ze zich schuldig voelen als ze een keer kiezen voor zichzelf. En dat ze al zo lang zo leven, dat ze bijna vergeten zijn wie ze eigenlijk zijn buiten die zorgrol.

Als jij dit herkent, is de workshop 'Even terug naar Mij' op 27 juni voor jou.

Gitthy Thielen, zelf jarenlang werkzaam in de zorg, begeleidt je in 3 uur naar het begin van echte verandering. Geen grote beloftes. Geen eindeloze trajecten. Maar de eerste eerlijke stap terug naar jezelf.

Je leert waarom jouw lichaam en emoties sneller reageren dan jouw bewuste intentie. Je begrijpt welke onbewuste patronen jou al jaren in de weg zitten. Je gaat naar huis met rust in je lijf en een concrete tool om morgen al anders te reageren.

Dit is de LAATSTE workshop van dit jaar. Maximaal 12 plekken. €36 inclusief koffie, thee en vlaai.
Doorsukkelen kost je niets behalve nog een jaar van hetzelfde gevoel. Eén middag kost je €36 en geeft je terug wat je al jaren mist.

24/05/2026

Ik weet niet meer wie ik ben.

Meer dan 250 mensen gingen je voor. Ze kwamen bij mij met hetzelfde verhaal. Moe van zichzelf aanpassen. Niet meer weten wat ze zelf willen. Het gevoel dat ze leven voor anderen in plaats van voor zichzelf.

En ze ontdekten iets wat ik ze niet had kunnen vertellen voor ze het zelf voelden.

Dat er onder al dat aanpassen een versie van henzelf zit die altijd al heeft geweten wie ze zijn. Die gewoon nooit genoeg ruimte heeft gekregen.

Een van hen zei het zo: "Ik ben mezelf gaan ontdekken. Ik leerde erkenning uit mezelf te halen in plaats van uit de buitenwereld."

Een ander: "Ik weet nu wat mijn overlevingstactiek was. En ik hoef hem niet meer."

Dit is wat er mogelijk is als je stopt met jezelf wegcijferen. Niet als grote sprong, maar stap voor stap, met de juiste begeleiding naast je.

Ben je benieuwd of mijn traject 'Je echte ik kunnen en durven zijn' iets voor jou is? Neem een kijkje op mijn website https://gitthythielen.nl/traject-je-echte-ik-kunnen-en-durven-zijn/

Of stuur me gewoon een berichtje. Ik denk graag even met je mee.

Het drie maanden-traject voor jou als jij een echt zorghart heb voor anderen maar vergeten bent te leren hoe je voor jezelf kunt zorgen.