11/10/2026
Sinds ik door mijn bakkersastma gedwongen afscheid moest nemen van het actieve bakkersleven, ben ik al een tijdje aan het uitzoeken wat ik dan wél met mijn dagen en mijn leven wil doen.
Op Bonaire heb ik veel nieuwe dingen ontdekt. Duiken bijvoorbeeld, iets waarvan ik al wist dat ik het leuk vond, maar waar ik me verder in heb verdiept. Ik ontdekte ook dat ik graag verhalen vertel en opschrijf, al was ik altijd al een praatjesmaker. En de laatste tijd dat ik fotografie steeds leuker vind. Vooral dieren fotograferen. En dan vooral vogels.
Volgens mijn vrouw en kinderen ben ik inmiddels een oude gek die vogels staat te spotten. Dat is misschien ook wel een beetje waar. Maar stilletjes midden in de natuur zitten wachten tot er een vogel voorbij komt, blijkt verrassend zen te zijn.
En onze wandelingen op vakantie duren inmiddels ook een stuk langer. Niet omdat we weer de verkeerde afslag nemen, maar omdat er onderweg natuurlijk goed gekeken moet worden of er iets nieuws te zien is. Een wandeling van een uurtje? Reken maar op wat extra tijd. Je weet tenslotte nooit wie er even voorbij komt fladderen.
Gisteravond was ik bij een presentatie op Tera Barra Native Garden over vogels op Bonaire, gegeven door Jack Shannon. Met hem duik ik regelmatig, en hij weet altijd prachtig te vertellen over wat we onder water tegenkomen, alsof ik weer als kind zit te luisteren naar Jacques Cousteau. Dit keer nam hij ons mee in de wereld boven water. Anderhalf uur luisteren, veel leren en ondertussen ontdekken dat je lijstjes kunt bijhouden van de vogels die je hebt gezien. Nou, dan heb je me. Alsof je weer pokemons gaat vangen.
Dus ja, misschien word ik een vogelaar. Maar maak je geen zorgen: ik rij nog steeds over Bonaire met Rammstein hard aan. En ik ben óók nog steeds nieuwsgierig naar welke bijzondere krachten sommige planten in de natuur hebben, puur uit botanische belangstelling natuurlijk. 😉
Ik ben dus niet helemaal saai geworden. Alleen sta ik tegenwoordig soms stil om een vogel op de foto te krijgen.
