29/05/2022
පින්කෙත හෙළ රන් දෙරණ..
කැත කළෝ කවරහු ද?
මහා සාගතයක පෙර ලකුණු පහළ වී දැන් වසරකට අධික කාලයක් ගත වී තිබේ. කෘෂිකර්ම විශේෂඥයන් සහ දේශගුණික විශ්ලේෂකයන් මේ බවට අනතුරු ඇඟවූයේ වසර ගණනාවකට පෙර ය. කොවිඩ් වසංගතයට වඩා වැඩි විනාශයක් සාගතය විසින් මෙරට ජන සමාජයට සිදු කරනු ඇති බවට පාසල් ශිෂ්යයෝ පවා දැණුම්වත් ව සිටියහ.
මෙරට පාලනය කරන 225 +1 ම කොමිස් ගැහිලි, පගා ගැනිලි, රට සවාරි හා රාජ්ය දේපොළ මංකොල්ලකෑම හැර එවැනි අනතුරක් පිළිබඳව වගේ වගක් නැතිව සිටියෝ ය. අදටත්, මේ මොහොතටත් එසේ ය. කට්ටියක් කොස් කොළ, ක්රෝටන් කොළ විසඳුම් ගෙනාහ. දැන් සිටින අය ගැරඬිමස්, බලුමස් විසඳුම් ගෙනෙති.
පාලකයන්ගේ ඇස් ඇරුණේ තම සගයන් කිහිප දෙනෙකුගේ දේපල ගිනිතැබීමෙන් අනතුරු ව ය. ඒත් ආණ්ඩු ඇටවීම, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධන, ඇමති තනතුරු, අගමැති තනතුර ගැන මිසක් ජනතාවගේ අගහිඟකම් හෝ ඉදිරියේ එන සාගතය පිළිබඳ ඔවුන්ට වගේ වගක් නැත.
අද අගමැතිට ඇති ප්රශ්නය විධායක ජනාධිපති ධුරය හා වෙස්මිනිස්ටර් පාර්ලිමේන්තු ක්රමයයි. ඇමතිවරු පත් කිරීම යි. ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධනය යි. 20 වෙනුවට 21 රැගෙන ඒමයි..
මිනිසුන්ට ඇති ප්රශ්නය බඩගින්න බව ඔවුහු නොදනිති. ඔවුන්ට තේරෙන භාෂාව ගිනි තැබීම සහ අන්තවාදය බව ඔව්හු පුන පුනා තහවුරු කරමින් සිටිති.
ඉවත ලන වියළි දණ්ඩක් වුව පැළවෙන මේ පින්බිම අස්වැද්දීමට ගොවි ජනතාව ඉල්ලන්නේ පොහොර ටිකක් පමණි. ඒකත් මුදලට ය. ඩීසල්, පෙට්රල්, භූමිතෙල් ඉල්ලන්නේ මුදලට ය. ජනතාව බස් රථයේ, කෝච්චියේ ගියේ මුදලට ය. ගමේ රටේ හැම එකාම පිටරට ගියේ මුදලට ටිකට් ගෙන ය. පාරට වාහනයක් දැම්මේ අටෝරාශියක් බදු ගෙවා ය. ගුරුවරු, වෛද්යවරු, ව්යපාරිකයන් මතු නොව හිඟන්නන් පවා බදු ගෙවූහ. බුලත් විටේ සිට මිනී පෙට්ටිය දක්වා ම මිනිස්සු බදු ගෙවූහ.
නමුත් දැන්...
ෂෙඩ් එකේ පෙට්රල් නැත.
ගොවියාට පොහොර නැත..
ලෙඩාට බෙහෙත් නැත...
දරුවන්ට අධ්යාපනය තබා කොපි පොතක් වත් නැත..
ගුවන් සේවය, බැංකු, රජයේ දේපොළ ඈවර වෙමින් පවතී.
රටට සිදු වූයේ කුමක් ද? රටේ භාණ්ඩාගාරයට සිදු වූයේ කුමක් ද?
රාජ්ය දේපොළ කුණුකොල්ලයට විකුණා ගත් මුදල්වලට සිදුවූයේ කුමක් ද?
ජනතාව සාගතයට සූදානම් වන්නේ කෙසේද?
සියලු දුක්ඛ දෝමනස්සයන් ජනතාවට පටවන...
සියලු සැප සම්පත් පාලකයන් පවරාගන්නා...
රටේ සම්පත් විදේශිකයන්ට විකුණාගෙන කන...
මේ දුර්දාන්ත ආණ්ඩුක්රමය තවදුරටත් පවත්වාගෙන යමු ද?
රට වෙනුවෙන් අප නැගී සිටින්නේ අවසාන ශ්රී ලාංකිකයා ද මෙලොවින් සමුගත් පසුව ද?
මේ රට උන්ගේ නොව අපගේ ය. අපේ දරුවන්ගේ ය.
උන්ගේ රට මෙය නොවේ. උන්ගේ දරුවන් උගත්තේ... දේපොළ රැස් කළේ මේ රටේ නොවේ...
අපට ඇත්තේ මේ රට පමණෙකි. එය රැකගත යුත්තේ අප විසිනි.. සපුමල් කුමාරයා සිටින්නේ ද, රාවණා ජීවත් වන්නේ ද අප තුළ ය. අපි ඔවුන් අවදි කරවමු. අභියෝගය ජයගනිමු. අපිත් රැකෙමු. රටත් රකිමු.
කෝකිල අවන්ත හෙට්ටිආරච්චි