Chandanie Bakers

Chandanie Bakers Available in:
Badulla
Bandarawela
Haputale
Diyatalawa

අපේ රටේ හැමෝගෙම අනාගතය වෙනුවෙන් තම මැදිවියේදි ජීවිතය පරිත්‍යාග කල රණවිරුවෙක්ගේ ආඩම්බර දියණිය ලෙස මාව හඳුන්වමින් මගේ කතාව...
01/01/2026

අපේ රටේ හැමෝගෙම අනාගතය වෙනුවෙන් තම මැදිවියේදි ජීවිතය පරිත්‍යාග කල රණවිරුවෙක්ගේ ආඩම්බර දියණිය ලෙස මාව හඳුන්වමින් මගේ කතාව පටන් ගන්නම්. මගෙ අප්පච්චි පොලිස් කොස්තාපල් සරත් දිසානායක. 1984 දී සේවයට බැඳුනු අප්පච්චි, වසර 23කට වැඩි කාලයක් විශේෂ කාර් ය බලකායේ (STF) සේවය කලා.

මට අප්පචිචි එක්ක, අප්පචිචි ගැන, පෞද්ගලික මතකයන්, දුක,සතුට බෙදාගැනීම් හෝ ඡායාරූප නැහැ. මොකද අප්පච්චි නැති වෙද්දි මට වයස අවුරුදු දෙක හමාරයි. ඉතින් මට කවදාවත් ඔහුට අප්පච්චි කියා ඇමතීමටවත් අවස්ථාවක් ලැබී නැහැ. හැබැයි, මම මගේ අප්පච්චි ගැන ගොඩක් අයගෙන් හොඳ අහලා තියනවා.

අප්පච්චි නැති අඩුව කිසිදා පුරවන්නට බැරි බව මම දන්නවා. ඒත් මම තවම ඔහුව හොයනවා. සමහරවිට ඒක දකින, අහන අයට මෝඩකමක් ලෙස පෙනෙන්න පුළුවන්. ඒත් අප්පච්චි කොයි වගේ පුද්ගලයෙක්ද, මම කරන කියන දේවල්, මගේ ජීවිතේ ඉදිරියට යන විදිහ, මගේ ජයග්‍රහණ ගැන කොයි විදිහට හිතයිද, දකීවිද කියලා මම නිතර කල්පනා කරනවා.

අප්පච්චි නැති වුණ දවසේ ඉදන් අපිට අම්මා තාත්තා දෙන්නම උනේ අපේ අම්මා. මම මේක අවස්ථාවක් කරගන්නවා ඇයට කෘතගුණ දැක්වීමක් ලෙස මෙහෙම ලියන්න….
මම ඇයට මගේ හෙවනැල්ල කියන්න කැමති නැ මොකද අඳුරේදී හෙවනැල්ල පවා අපට අහිමි වන නිසා. නමුත් මගේ අම්මා මාව සහ මගේ අක්කලා දෙදෙනාව කිසිම වෙලාවක අතහැර ගියේ නෑ. හැම අමාරු අවස්ථාවකදීම තදින් අල්ලන් හිටියා. අම්මා තමයි අපේ ජිවිතේ වීරවරිය.

මම දුකෙන් ඉන්න වෙලාවට අම්මා දිහා බලලා ඇය කොච්චර ශක්තිමත්ද කියලා පුදුම වෙනවා. අම්මගේ ජිවිතයට සාපේක්ෂව මට අහිමි වෙලා කියලා දේවල් මොකුත් නැ. අවශ්‍ය හැමදේම මට තියෙනවා. මගේ ඉදිරි පියවර ගෙනයන ශක්තිය මගේ අමමා. ඇය තම⁣යි මම දැකපු ශක්තිමත්ම කාන්තාව. කිසිම බලාපොරොත්තුවක් නැතුව වුනත් ඇය අප වෙනුවෙන් ජිවත් වෙනවා තාමත්. ඇය තමා මගේ සහ මගේ අක්කලා දෙදෙනාගේ ජිවිතේට එලිය දෙන්නේ.

ඉතින් අම්මගේ ඒ කැපකිරීම වෙනුවෙන් දරුවෙක් විදිහට මට දෙන්න පුළුවන් හොදම දේ තමයි හොදින් ඉගෙන ගෙන මේ රටට වැඩදායී පුරවැසියෙක් වෙන එක. ඉතින් අම්මගේ හදවතට සතුටක් එක් කරන්න මට හැකියාව ලැබෙනවා. මම 2024 වසරේ කලා අංශයෙන් අ.පො.ස උසස් පෙළ විභාගයට මුහුණ දී ජෙනරාල් ශ්‍රීමත් ජොන් කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්ව විද්‍යාලයේ සමාජ විද්‍යා උපාධීය හැදෑරීම සදහා සුදුසුකම් ලබනවා. ඉතින් මගේ අම්මා ඒ ගැන ගොඩක් සතුටු වෙනවා.

හැමදාමත් අප්පච්චිට ගොඩක් ආදරෙයි. ඔහුගේ අශිර් වාදය මට හැමදාම තියනවා කියලා මම විශ්වාස කරනවා. අප්පච්චි, මගේ සෑම ජයග්‍රහණයකදිම ඔබේ නම ම⁣ගේ හදවතේ සදහටම දෝංකාර දෙයි. ඒ වගේම මෙවන් උත්තරීතර අම්මා කෙනෙක් මට ලබා දිම වෙනුවෙනුත් මම ස්තුතිවන්ත වෙනවා.
අවසාන වශයෙන් මම මෙහෙම කියන්නම් … මම එඩිතර රණවිරුවෙකුගෙත්, ධෛරියවන්ත කාන්තාවකගේත් දියණක්. එය මට මහත් ආඩම්බරයක්.

මීට ආදරණීය දියණිය,
ජනුදි සංසලා දිසානායක

………………

ඉතින්, නව වසරකට පා තබන මේ මොහොතේදී, අපේ රටේ අනාගත පරපුර වෙනුවෙන් දිවි හිමියෙන් ක්‍රියාකල අපේ රණවිරුවන් සහ ඔවුන්ගේ පවුල් සිහිපත් කරමින්, අපි එක්ව තවත් ප්‍රාර් ථනාවක් කරමු.

ජයතු ජයතු මව් ලංකා!

#ජයතුජයතුමව්ලංකා #ஜயதுஜயதுமவ்லங்கா

ඔබට ඇහෙනවද මේ දේශයේ හඬ? ….. “ජයතු ජයතු මව් ලංකා”...මම මලීෂා රවිහාරි. මම මෙවර උසස් පෙළ විභාගයට ගණිත අංශයෙන් පෙනී සිට කොතල...
27/12/2025

ඔබට ඇහෙනවද මේ දේශයේ හඬ? ….. “ජයතු ජයතු මව් ලංකා”...
මම මලීෂා රවිහාරි. මම මෙවර උසස් පෙළ විභාගයට ගණිත අංශයෙන් පෙනී සිට කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්ව විද්‍යාලයට සුදුසුකම් ලැබුවා. මගේ පවුලෙ ඉන්නේ මගේ අම්මා, අක්කා, මල්ලී සහ මම. මගේ තාත්තා පොලිස් සැරයන් R.D. සිසිර කුමාර.

මගේ ජීවිතේ මම දැකපු පුදුම ඉවසීමක්, දරාගැනීමක් තිබුන මගේ ලෝකයේ වීරයා මගේ තාත්තා. ඔහු වීරෝධාර රණවිරුවෙක්. මගේ තාත්තා අපට මේ උතුම් මාතෘ භූමිය තුළ නිදහසේ හුස්ම ගැනීමට වටපිටාව සකසා 2007 මැයි 3 වෙනිදා වව්නියාව සෙට්ටිකුලම් (පොලිස් මුරපොළ අංක 2) දී ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාරයකින් තම ජීවිතය පූජා කලා.

එතකොට මම වයස අවුරුදු 4 ක පොඩි දරුවෙක්. මගේ මල්ලි ඒ වෙනකොටත් මගේ අම්මගේ බඩට ඇවිත් සතියක්වත් නෑ. එදා පටන් පවුලේ සියලු බර කරට අරන් අපි තුන්දෙනාව උස්මහත් කලේ මගේ ආදරණීය අම්මා.
මම මේ ලෝකෙ දැකපු ධර්‍යවන්තම ගැහැණිය.

තාත්තාගේ වියෝවෙන් අම්මා කොච්චර හිතින් වැටුනත්, හිතේ දුක හිරකරන් අපි වෙනුවෙන්ම එයාගේ ජීවිතය කැප කරා සහ අදටත් කැපකිරීම් කරනවා. තාත්තා කෙනෙක්ගේ අඩුව නැති කරන්න බැරි උනත්, මගේ අම්මා එයාගෙ උපරිමයටත් වඩා වැඩියෙන් අපිව රැක ගන්න වෙහෙසෙනවා. අනන්ත අප්‍රමාණ හිත්‍ රිදීම් දුක් කරදර මැද නොසැලී හිටපු යකඩ ගැහැණියක් තමයි මගේ අම්මා.

පවුලේ ආදායම් මාර් ගය තාත්තා පමණක්ම වෙද්දී, ඒ බරත් කරට අරන් මගේ අම්මා දැනට ඌව වෙල්ලස්ස විශ්වවිද්‍යාලයේ කාන්තා ආරක්ෂක නිලධාරිනියක් ලෙස සේවය කරනවා. මගේ අම්මගේ එකම බලාපොරොත්තුව අපි තුන්දෙනාට සාර්ථක ජීවිතයක් ලබා දෙන එක. ඉතින් ඒකෙ එක් පියවරක් විදිහට මම කැම්පස් සිලෙක්ට් උනේ මට වගේම මගේ පවුලේ සියලු දෙනාටමත් නිහතමානී සතුටක් ලබා දෙමින්.

තරුණ කාලයේ ලස්සනට හිටපු මගේ අම්මා, අපි නිසාම වයසට යනවා බලාගෙන ඉන්නේ මම බොහෝම වේදනාවෙන්. ඉතින් කොහොමහරි මම මගේ හීනයට ගිහින් මගේ අම්මාව රැජිනක් වගේ බලාගන්නවමයි. ඒක මම මටම වෙන පොරොන්දුවක්.

මම හරි ආඩම්බරෙන් කියනවා මම සිංහයෙක් වගේ එඩිතර තාත්තා කෙනෙක්ගෙයි, සිංහ ධේනුවක් වගේ එඩිතර අම්මා කෙනෙක්ගෙයි දුවෙක් කියලා.

………………

මේ දියණියගෙ අනාගතයට සුභ පතන ගමන් අපේ ඉතිහාසය දිහා නැවත වරක් හැරී බලමු.

ඔබට ඇහෙනවද මේ දේශයේ හඬ? ….. “ජයතු ජයතු මව් ලංකා”

ඒ අපේ මුතුන්මිත්තන්ගේ හඬ. මේ දේශය ගොඩනඟා, ආරක්ෂා කර, අපට උරුම කර දුන් අපේම මුතුන් මිත්තන්ගේ හඬ. අපි හැම දෙනා තුලම ඒ හඬ ජීවත් වෙනවා ….. ජීවත් කරවමු.

ජයතු ජයතු මව් ලංකා!

#ජයතුජයතුමව්ලංකා #ஜயதுஜயதுமவ்லங்கா

🚀 Trend ගැන නොහිතා අරමුණට මුල්තැන දී, නුගතලාව මාදෝවිටින් කොළඹ නීති පීඨයට යන තරුෂි ⚖️අපි තරුෂිගේ යාළුවාගෙන් තරුෂි ගැන ඇහු...
26/10/2025

🚀 Trend ගැන නොහිතා අරමුණට මුල්තැන දී, නුගතලාව මාදෝවිටින් කොළඹ නීති පීඨයට යන තරුෂි ⚖️

අපි තරුෂිගේ යාළුවාගෙන් තරුෂි ගැන ඇහුවා… යාළුවා අපිට කිව්වේ මෙහෙම කතාවක්

මගේ යාළුවා තරුෂි ඉගෙනගන්න ගොඩාක් දක්ෂ කෙනෙක්. තරුෂිගේ පවුලේ ඉන්නේ තරුෂියි, අම්මයි, තාත්තයි, අක්කයි. එයාගේ අක්කා උපතින්ම විශේෂ අවශ්‍යතා සහිත ළමයෙක්.

තරුෂිගේ තාත්තාගේ රස්සාව වුණේ කුලී වැඩ කරන එක. අසනීප තත්වයෙන් හිටපු අක්කව ළඟින්ම ඉඳගෙන බලාගන්න ඕනි නිසා තරුෂිගේ අම්මට රස්සාවක් කරන්න බැරි වුනා. තාත්තගෙ ස්ථීර නොවන ආදායමත් එක්ක තරුෂිගේ පවුලට තිබුනෙ ගොඩාක් දුර් වල ආර් ථිකයක්.

අනික තමයි අනිත් ළමයි ක්ලාස් එනකොට අඳින්නෙ දවසින් දවස trend එකට හරියන ලස්සන ඇදුම්නෙ. ඒත් තරුෂි හැමදාම එකම ඇදුම. අනිත් ළමයි පන්ති ඇවිත් වියදම් කරනකොට තරුෂි ගාව තිබුනෙ බස් එකට ඕනි රු.40 විතරයි. ගොඩාක් වෙලාවට තරුෂි රු.20ක් වගේ ඉතුරු කරගන්න ගමනින් භාගයක් වගේ පයින් යනව. මං දන්න විදියට, අඩුම ගානෙ තරුෂිට විභාගෙට යන්නවත් සල්ලි තිබුනෙ නැති දවස් තිබ්බා. එතකොට තරුෂිට උදව් කරල තිබුනෙ අසල්වැසියො.

වැස්ස දවසට විභාගෙට යන්න කලින් මහජන පුස්තකාලෙට ගිහින් හැංගිලා, මේස්වල වතුර මිරිකලා අයින් කරලා තරුෂි විභාගෙට වාඩි වෙනවා මං දැකලා තියෙනවා. තිබ්බ ආර් ථික තත්වෙත් එක්ක තරුෂි අවසාන කාලෙ ස්කෝලෙ යන එක සහ පන්ති යන එක නැවැත්තුව.

හැබැයි ඒ කිසිම අභියෝගයකින් නොසැලුනු කෙනෙක් තමයි තරුෂි කියන්නේ.

ඉතින් අපි තරුෂිගෙන් අහුවා අභියෝග වලට සාර් ථකව මුහුණ දුන්නේ කොහොමද කියලා…

ඉස්සර ළමයි පන්ති ඇවිත් වියදම් කරනකොට මන් ගාව තිබුනෙ බස් එකට ඕනි රු.40 විතරයි. ඒත් එක්කම මට මන් ගැන ගොඩාක් දුක හිතුන. ගොඩාක් වෙලාවට මන් රු.20ක් වගේ ඉතුරු කරගන්න 3km ක් පයින් යනව. මන් බැලුවෙ මගේ සල්ලි එහෙමවත් ඉතුරු කරගෙන අනිත් ළමයි වගේ ටිකක් හරි ඉන්න. ඒත් මං මගේ ගමන නැවැත්තුවේ නෑ. මට ඕනි උනේ කොහොම හරි මගේ පවුල ගොඩදාන්න. ඒ වෙනුවෙන් මං මට පුළුවන් උපරිමයෙන් මහන්සි උනා.

මේ කොච්චර බාධක තිබ්බත් මම අනිවාර්යයෙන්ම ගොඩ යන්න ඕනි කියන target එක මට තිබ්බා. මොකද මගේ පවුලෙ ඉන්නෙ අම්මයි, අක්කයි, තාත්තයි. ඇත්තටම අපිට තියෙන ආර් ථික තත්වයත් එක්ක එයාලට එයාලගෙ අනාගතය ගැන හිතල වැඩ කරන්න බෑ. එයාල මගේ අනාගතය ගැන විතරමයි හිතුවෙ.

මන් තාත්තත් එක්ක ගිහින් තාත්තා අපි වෙනුවෙන් සල්ලි හම්බ කරන්න කන කට්ට කවදාවත් දැකල නෑ හැබැයි තාත්තා මන් වෙනුවෙන් ගොඩාක් මහන්සි වෙනව කියල මන් දැනගෙන හිටිය. අම්මා ඒ සල්ලි පරිස්සමට පාවිච්චි කරල මට උගන්නන්න කන කට්ට මන් දැක්ක.

අනික මට ඉන්න ලොකුම අරමුණ තමයි මගේ අක්කා. අක්කගෙ ජීවිතෙත් කවදාම හරි ගොඩ දාන්න ඕනිත් මමම කියල දන්න නිසා මම අනිවාර් යෙන්ම ගොඩ යන්න ඕනි කියල target එකක් මට තිබ්බ. විශේෂ අවශ්‍යතා තියෙන ළමයෙක් උනත් අපේ අක්ක මගේ පොත්වලට මට වඩා ආදරෙයි. ඇත්තටම ඒක නිසාම මන් අක්කව ගොඩ දාන්න ඕනි කියන target එක මට තිබ්බ.

අවසානයේ මම 2024 අපොස උසස්පෙළ විභාගයෙන් A3 ක සාමාර් ථයක් ලබාගෙන බදුල්ල දිස්ත්‍රික් 5 සහ සමස්ත දිවයිනෙන්ම 178 වන ස්ථානය ලබා ගත්තා. මගේ මහන්සියේ ප්‍ර ථිඵල මට හම්බුණා. මගේ ජයග්‍රහණය දැකලා වැඩියෙන්ම සතුටු උණේ මගේ අම්මයි තාත්තයි අක්කයි. එයාලගේ සතුට, කදුළු බිංදු වෙලා ඇස් අග දිළිසෙනවා මම දැක්කා.

එහෙනම්, තරුෂිගේ ඉදිරි ගමනට හදවතින්ම සුභ පතන්න ඔබත් අප සමඟ එකතු වෙන්න. 🙏

🎯හල්පෙන් Maths දිස්ත්‍රික් 14 වුන චවිඳුයි, දරුවන්ගෙ ලෝකෙ ඉරයි, හඳයි වුන තාත්තායි ✨අපි චවිඳුගේ යාලුවෙක්ගෙන් එයා ගැන අහලා ...
25/10/2025

🎯හල්පෙන් Maths දිස්ත්‍රික් 14 වුන චවිඳුයි, දරුවන්ගෙ ලෝකෙ ඉරයි, හඳයි වුන තාත්තායි ✨

අපි චවිඳුගේ යාලුවෙක්ගෙන් එයා ගැන අහලා බැලුවා. එයා අපිට මෙහෙම කිව්වා…

චවිඳු මගේ පන්තියේ යාළුවෙක්, එයා ඉගෙනගන්න ගොඩක් දක්ෂයි. එයාගේ පවුලේ ඉන්නෙ චවිඳුයි, තාත්තයි, නංගියි විතරයි. අම්මා නැතුව ජීවිතේ පටන් ගන්නකොට චවිඳුට වයස අවුරුදු 12යි, නංගිට අවුරුදු 8යි. එදා ඉඳන් චවිඳුගේ තාත්තා, චවිඳුවයි එයාගේ නංගිවයි හදාගන්න නොසෑහෙන්න දුක් වින්දා. එයාලගේ අම්මගේ වගකීමත් කරට අරගෙන අම්මා, තාත්තා දෙන්නම විදිහට මාරම ධහිරියකින් චවිඳුගේ තාත්තා වැඩ කලේ.

චවිඳුලා පුංචි කාලේ හිටියෙ දෙමෝදර. ඒත් ඒ පැත්තේ කරපු සංවර් ධන කටයුත්තක් නිසා එයාලට එහෙන් එන්න සිද්ද වුනා. ඒ එක්කම වගේ චවිඳුගේ තාත්තාට Heart Attack එකක් හැදෙනවා. ඒ එක්කම තාත්තට කරගෙන හිටපු හාඩ්වෙයාර් රියදුරු රස්සාවත් නැති වෙනවා, මොකද බර වැඩ කරන්න බැරි නිසා. ඉතින් චවිඳුලා හල්පෙට ඇවිත් ආයෙම ජීවන ගමන අලුතින් පටන් ගන්නවා. ජීවිතේ මොන බාධක ආවත් චවිඳු ඒ හැම දේටම එයාට පුළුවන් උපරිම හොදින් මුහුණ දුන්නා. පසුතැවි තැවී දුක් උනේ නෑ.

හල්පෙට ආවට පස්සේ තාත්තා ත්‍රී වීල් හයර් දුවන්න පටන් ගත්තා. දිවා රෑ මහන්සි නොබලා තාත්තා පුළුවන් තරම් ගෙදර ආර් ථිකය ශක්තිමත් කරන්න හයර් දුවනකොට, ගෙදර වැඩ, නංගිගේ වැඩ සේරම බලා ගත්තේ චවිඳු. චවිඳු තමයි තාත්තගේ හයිය උනේ. දැන් මාස කිහිපයකට කලිනුත් චවිඳුගේ තාත්ත හොඳටම අසනීප වුණා, නිවුමෝනියාව හැදිලා. ඉතින් දවස් ගානක් තාත්තාට ඉස්පිරිතාලෙ ඉන්න සිද්ධ වුනා. ඇත්තටම එතකොට මුළු පවුලෙම ශක්තිය වුනේ චවිඳු. චවිඳු කියන්නේ හිත හයිය කොල්ලෙක්.

ඉතින් අපි චවිඳුගෙන් ඇහුවා අභියෝග වලට මුහුණ දුන්නේ කොහොමද කියලා...

මං පොඩි කාලේ ඉදන්ම දැක්කේ අපේ තාත්තා මගේයි නංගිගෙයි ජීවිත ගොඩනගන්න වෙච්ච මහන්සිය. මං ඉගෙන ගෙන හොඳ තැනකට යන්න ඕනි කියලා දැඩි අධිෂ්ඨානයකින් වැඩ කරන්න පෙළඹෙන්න ප්‍රධානම හේතුව වුණේ මගේ තාත්තා. අම්මාගේ අඩුව අපිට දැනෙන්නවත් නොදි නංගිවයි මාවයි ඇස් දෙක වගේ බලාගෙන අපිව මේ තත්වෙට ගෙනාවේ අපේ තාත්තා. තාත්තගේ මහන්සියට උපරිම සාධාරණය කරන එක තමයි මගේ යුතුකම වෙන්න ඕනි ... මං හිතුවේ එහෙමයි.

ඉතින් මට ඔනි උනේ මම මුහුණ දුන්න හැම අධ්‍යාපනික කඩයිමකින්ම උපරිම හොද ප්‍රථිපල ගන්න. මට ඒක කරන්න පුළුවන් උණා. මං 5 වසර ශිෂ්‍යත්වෙන් 185ක් අරන් පාස් වෙලා තමයි බණ්ඩාරවෙල Central එකට ආවේ. පස්සේ සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයෙන් A9 ක් අරං පාස් උනා. ඊළගට තමයි මගේ ලොකුම අභියෝගය උසස් පෙළ විභාගයට සූදානම් උනේ.

මං හැමදාම මඟනොහැර ඉස්කෝලේ ගියා. ගුරුවරු උගන්වන හැම දේම හොඳට අහගෙන තේරුම් ගන්න උත්සහ කරා. පන්තියේ උගන්නන වෙලාවට වගේම මං පාඩම් කරන වෙලාවටත් මගේ සම්පූර්ණ අවධානය තිබුණේ පාඩමටම විතරයි. මට නොතේරුන පාඩම් නම් මං කොහොමටවත් අතැරියේ නෑ. Youtube වීඩියෝ බලලා, internet එකෙන් හොයලා තේරුම් යනකම්ම පාඩම් කලා.

අපේ අධ්‍යාපන කටයුතු වෙනුවෙන් තාත්තා නොසෑහෙන්න මහන්සි උ‍නා. ඉස්කෝලේ, පන්ති වල උගන්නපු දේවල් මං හරි ආසාවෙන් පාඩම් කලා. past paper වලට උත්තර ලිවුවා. මගේ ඒ මහන්සියේ ප්‍රතිඵලයක් විදියට 2024 අ.පො.ස උසස් පෙළ විභාගයෙන් ගණිත විෂය ධාරාවෙන් A3ක් එක්ක දිස්ත්‍රික්කෙ 14 වන තැන අරං මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු පීඨයට යන්න සුදුසුකම් ලබන්න පුළුවන් වුණා.

මගේ තාත්තා දැන් ඉන්නේ ගොඩක් සතුටින්, තාත්තට මං ගැන ගොඩක් ආඩම්බරයි. මේ කතාවේ අවසානය මං මීටත් වඩා ලස්සන කරනවා. මං වගේම මගේ නංගිත් ඉගෙනගන්න ගොඩක් දක්ෂයි. ඉතින් එයාගේ අධ්‍යාපන කටයුතු වලටත් උදවු කරන ගමන් මම මගේ ගමන යනවා. මගේ බලාපොරොත්තුව කවදාහරි දවසක ඉන්ජිනේරුවෙක් වෙලා මේ රටට ලොකු සේවයක් කරන එක. ඒ වගේම තාත්තාටයි නංගිටයි විදින්න බැරි වුණ හැම සැපසම්පතක්ම ලබා දෙන එක.

එහෙනම්, චවිඳුගෙයි, තාත්තගෙයි, නංගිගෙයි සියළු බලාපොරොත්තු ඉෂ්ඨ වෙන්න කියලා අපි ප්‍රාර් ථනා කරමු. 🙏

#ඔබයිආදර්ශය

🎓 දුප්පත්කමට තටු දෙන ආයුධය ඉගෙනීම… BST දිස්ත්‍රික් 6 වුන බොරලන්දෙ චතුරානිගෙ කතාව 💪අපි චතුරානිගේ යාළුවෙක්ගෙන් චතුරානි ගැ...
24/10/2025

🎓 දුප්පත්කමට තටු දෙන ආයුධය ඉගෙනීම… BST දිස්ත්‍රික් 6 වුන බොරලන්දෙ චතුරානිගෙ කතාව 💪

අපි චතුරානිගේ යාළුවෙක්ගෙන් චතුරානි ගැන ඇහුවා. යාළුවා අපිත් එක්ක කිවුවේ මෙහෙම කතාවක්.

චතුරානි කියන්නේ එයාලගේ පවුලේ වැඩිමල්ම ළමයා. එයාලගේ ගෙදර ඉන්නේ එයයි, අම්මයි, තාත්තයි, නංගීයි. එයාලගේ තාත්තා රස්සාව විදිහට කරේ කුලී වැඩට යන එක. ඉතින් කුඹුරු ගානේ ගිහිල්ලා, අව්වේ, අත්වල කරගැට එනකන් වැඩ කරලා, උරහිස ගෙවෙනකන්ම ගෝනි ඇදල හම්බවෙන සල්ලි වලින් තමයි එයාලා ජීවත්වුණේ. ජීවිතේ කොච්චර අමාරු වුණත් තාත්තා එයාලව බලා ගත්තා.

ඉස්සර චතුරානි මට කියලා තියෙනවා, ඉස්කෝලෙ යන්න සුදු ගවුම් මැදගත්තේ පුංචිලාගෙ ගෙදරින් කියලා. චතුරානිට පන්ති යන්න සමහර ළමයි වගේ ලස්සන ඇඳුම් තිබුනේ නැහැ. එකම ඇඳුම් ටිකම තමයි ආයෙ ආයෙ ඇන්දෙ. හැබැයි එයා පන්ති ගියාම වාඩිවෙන්නෙ ඉස්සරහම පේළි වල.

ඉතින් කොරෝනා ප්‍රශ්නෙත් එක්ක online උගන්නන්න පටන්ගන්නකොට වැඩ කරගන්න phone චතුරානි එකක් ගන්න පුළුවන් කමක් තිබුනෙ නැහැ. හැබැයි චතුරානි පංතියෙ කාගෙන් හරි සටහන් ඉල්ල ගෙන, ලියාගෙන, කොහොමහරි ඒව ඉගෙනගත්තා. පාස් පේපර් ස් ඉල්ලගත්තෙත් ඉස්කෝලෙ ටීචර්ලගෙන්.
මේ මොන් දේ වුනත් චතුරානි 6 වසරෙ ඉඳන් පංතියෙ පළවෙනි පස් දෙනා අතර හිටියා.

කොහොම හරි ඔය හැමදේකටම මුහුණ දීලා චතුරානි O/L විභාගෙට A7,B,S හොඳ ප්‍රතිඵලයක් ගත්තා. ගමේ ඉස්කෝලෙන් O/L පාස් වුන චතුරානි A/L BST කරන්න අඹගස්දෝව ඉස්කෝලෙට ගියා. ගෙදර ඉඳන් ඉස්කෝලෙට යන්න එන්න දවසට තුන්සීයක් විතර යනවා. ඒ ගාන හොයාගන්න එකත් එයාලට අමාරු දෙයක් උනා.

ඒ කාලෙ චතුරානිගෙ තාත්තා කිතුල් මදිනවා. අම්මා ඒ වලින් හකුරු හදලා විකුණනවා. ඒ වගේ දවසක චතුරානිගේ තාත්තා කිතුල් මදිද්දි කිතුලෙන් වැටෙනවා. පස්සේ බුත්තල පැත්තේ සිංහල වෙදකම් කරන තැනකින් මාස තුනක් විතර බෙහෙත් කරලා තමයි තාත්තව සනීප කර ගන්න. ඉතිත් ඒ කාලේ මුළු පවුලෙම බර කරට ගන්න උනේ චතුරානිගේ අම්මට. පන්ති ගාස්තු ගෙව්වෙත් ගොඩක් අමාරුවෙන්.

ඇත්තම කිවුවෙත් චතුරානි උසස් පෙල කරන කාලේ ගොඩක් ගෙදර ප්‍රශ්නත් එක්ක තමයි විභාගෙට සූදානම් උනේ. විභාගයට මාස තුනකට විතර කලින් අම්මටත් අසනීප වෙලා වැලිමඩ ඉස්පිරිතාලේ නතර කරනවා, හොඳටම අමාරු වෙනවා. ගෙදර ලොකු දුව විදිහට අම්මා ළගින් ඉදන් ගෙදර හැම දේමත් කරගෙන පාඩම් කලේ. අදටත්, මං චතුරානි ගැන මේ ලියන කොටත්, එයා වැලිමඩ කඩේක රාක්ක අහුරන කෙනෙක් විදිහට වැඩට යනවා, අම්මට තාත්තට බරක් නොවී campus යන්න කලින් පුළුවන් තරම් වියදමට කීයක් හරි හොයාගන්න කියල.

චතුරානි එයාට ආපු හැම අභියෝගයකටම ශක්තිමත්ව මුහුණ දුන්න නිසා තමයි මේ වගේ ඉහල ජයග්‍රහනයක් ලබා ගන්න පුළුවන් උනේ.
අපි දැන් චතුරානිගෙන්ම අහමු එයා කොහොමද මේ අභියෝග වලට මූහුණ දුන්නෙ කියලා.

මම ඉගෙන ගන්න ගොඩක් ආසයි. මම වැඩ කරද්දි අම්මලා සතුටු වෙද්දි, මාව අගේ කරද්දි, මම ආසම දේ ඉගෙන ගන්න එක උනා. මම අහපු එක කතාවක් තිබ්බා. දුප්පත්කමට තටු දෙන ආයුධය ඉගෙනීම කියලා. මේ කතාව 500% මම විශ්වාස කරා. මගේ හීනේ උනේ හොද රස්සාවක් කරලා අම්මවයි තාත්තාවයි නංගිවයි හොදින් බලා ගන්න එක.

ඉතින් මම ගොඩක් මහන්සි වෙලා පාඩම් කරලා, සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය හොඳට පාස් වුණා. එදා ප්‍රතිඵල ආපු දවසේ අම්මගෙයි තාත්තගෙයි මූණ මහ ලොකු සතුටකින් පිරුණා මම දැක්කා. දෙමාපියන් වෙනුවෙන් දරැවන්ට දෙන්න පුළුවන් උතුම්ම සතුට හොදට ඉගෙනගන්න එක කියලා එදා මං හොදින්ම තේරුම් ගත්තා.

උසස් පෙළ කරන කාලේ තාත්තගේ අම්මගේ හදිසි අසනීපේ, ගෙදර ආර්ථික ප්‍රශ්න එක්ක මට පාඩම් වැඩ අතපසු වුන අවස්ථා ඕන තරම් තිබුණා. කරදර වුණ හැම වෙලාවකදීම මට හිතුණේ අම්මවයි තාත්තවයි නංගිවයි දවසක බලාගන්න ඉන්නේ මම කියලයි. ඒක නිසා මම හැමවෙලේම මට පුළුවන් උපරිම මහන්සි වෙලා වැඩ කරා. මොන ප්‍රශ්නය ආවත් මම ඉගෙන ගන්න ඕනි කියලා හිතුවා.

මම ගොඩක් වෙලාවට පන්තියේදි ඉස්කෝලෙදි උගන්වන වෙලාවට අහන් ඉඳලා මතක තියාගන්නවා. නොතේරුණ තැනක් තියෙනවනම් ආයේ අහගන්නවා. දවසේ උගන්නන ටික මම බස් එකේ ගෙදර යනකොට මතක් කරනවා. අමතකයි වගේ දැනෙන කොටස් ගෙදර ගිහින් නැවත බලනවා. ඒවගේම මම papers වලට උත්තර ලියලා ඒවා මමම බලලා මගේ මට්ටම් තේරුම් ගත්තා. ලකුණු අඩු විෂයන් වලට වැඩියෙන් මහන්සි වුණා. Memory Map හැදුවා. ගොඩක් පාරක් සටහන් කියෙව්වා. අන්තිම කාලෙ වෙනකම්ම ඉස්කෝලෙත් ගියා.

මගේ යාළුවෝ ගුරුවරු නිතරම මාව දිරිමත් කරා. ඉතින් පුළුවන් උපරිම උත්සහයෙන් අවසාන කාලයේ වැඩ ටික කරා. 2024 උසස් පෙළ විභාගයන් ජෛව පද්ධති තාක්ෂණවේදය විෂය ධාරාවේ බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයේ හය වෙනි ස්ථානය අරන් ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍රලයට තේරෙන්න මට පුළුවන් වුණා.
මගේ කතාව දකින නංගිලා මල්ලිලාට මම මෙහෙම කියන්නම්.

ලස්සනම ලස්සන දවසක් වෙනුවෙන් මහන්සිවෙලා ඉගෙන ගන්න ඔයාලා වෙනුවෙන් උදව් කරන්න තාමත් මේ පුංචි රටේ ලස්සන හදවත් තියෙන මිනිස්සු බලාගෙන ඉන්නවා. ඒක නිසා නංගිලා මල්ලිලා හැමෝම ඉදිරිය ගැන බය නොවී ඔයාලට පුළුවන් උපරිමයෙන් මහන්සිවෙලා ඉගෙන ගන්න.

දරාගෙන දුක් වේදනා, යන්න ඉදිරියටම … බුද්ධිමත් බවේ කිරුළ, හිස පළඳවාගෙන

එහෙනම්, චතුරානි ගේ සිහින තවදුරටත් සැබෑ කරගන්න ධෛර් ‍යය, ශක්තිය පතන්න ඔබත් අපිත් එක්ක එකතු වෙන්න 🙏

#ඔබයිආදර්ශය

🚀දෙමෝදර ගවරවෙලින්, Bio දිස්ත්‍රික් 3 වුන නඳුන්ගෙන් O Level, A Level කරන ඔයාලට දිනන්න පණිවිඩයක් 💫 miss නොකර share කරන්න ක...
22/10/2025

🚀දෙමෝදර ගවරවෙලින්, Bio දිස්ත්‍රික් 3 වුන නඳුන්ගෙන් O Level, A Level කරන ඔයාලට දිනන්න පණිවිඩයක් 💫 miss නොකර share කරන්න

කවුද නඳුන්? අපි එයාගේ යාළුවගෙන් ඇහුවා

නඳුන්ගේ ගම දෙමෝදර, ගවරවෙල. නඳුන්ගේ පවුලේ ඉන්නේ අම්මයි තාත්තයි නංගියි. නඳුන්ගේ දෙමාපියන් ජීවනෝපාය ලෙස ගොවිතැන් කරනවා.

නඳුන් A/L වලට ඉස්කෝලේ, class ගියෙ බදුල්ලේ. නඳුන් හැමදාම වගේ ඉස්කෝලේ ගියා. ඉස්කෝලේ ඉවර වෙල class ඉවර වෙලා ගෙදර යද්දි සාමාන්‍යයෙන් රැ 7 පහු වෙනවා. යන්නෙ එන්නෙ පාරෙ බස් එකේ. බස් එකට යන්න නඳුන් ගවරවෙල ඉදලා දෙමොදර town එකට එන්න ඕනි. ඒ ටික එන්න බස් ගොඩාක් අඩුයි. ඒ නිසා නඳුන්ට 4 kmක් පයින් ඒ දුර එන්න ඕනි. හවසට අයෙමත් 4 kmක් යන්න ඔනි. එහෙම ඇවිත් ආයෙ පාඩම් වැඩ කරන එක නඳුන්ට ගොඩාක් අමාරු වැඩක් වුණා.

මම දන්න විදියට නඳුන් bio, physics විෂයන් වලට paper class ගිහින් නැ. ඒත් මම දැකල තියෙනවා නඳුන් යාලුවොන්ගෙන් හරි ගුරුවරයෙක්ගෙන් හරි අහගෙන අමාරු තැන්, නොතේරුනු තැන් නිරාකරණය කර ගන්නවා.

නඳුන්ගේ අම්මයි තාත්තයි ගොවිතැන් කරපු සමහර කන්න වල අස්වැන්න අඩු වුණ නිසා ආර්ථික ලෙස අපහසුතා වලට ලක් වුණු අවස්ථාත් තිබ්බා. ඒ හැමදේම දරාගෙන A/L හොඳට සමත් වෙන්න නඳුන්ට හැකියාව ලැබීම ගැන මටත් ගොඩාක් සතුටුයි.

ඉතින් අපි නඳුන්ගෙන් අහුවා අභියෝග ජයගත්තෙ කොහොමද කියලා…

මම මගෙ පාඩම් කරපු තැන මෙහෙම ලියලා තිබ්බා.

"කටු පොකුරු සිඹ ගනිමි, හෙට මලක් වනු පිණිස".

මම A/L වලට එද්දිම හිතාගත්තා කොහොමහරි A3ක් ගන්නවා කියලා. මොකද අපේ ගමේ මීට කලින් කවුරුත් A/L Bio කරලා Campus යන්නවත් result එකක් දාලා නෑ. ඒක නිසා හැමොම කිව්වේ අපරාදෙ Bio කරන්නෙ කියලා. අනිත් අය කියන දේවල් වලින් නොසැලී, එකම අධිෂ්ඨානයකින් මුල ඉදන් අග දක්වාම යන්න හැකි වුණ නිසා, ඒ අභියෝගය පහසු වුණා.

මගෙ අම්මයි තාත්තයි මම class යන්නෙ කොහෙද, ගුරුවරු කවුද කියලවත් දැනන් හිටියෙ නෑ. ඕනිනන් මට class cut කරලා ඉගෙනීම් කටයුතු අතහැරලා දාන්න තිබ්බා. ඒත් හැමවෙලේම මම කල්පනාකාරී ලෙස වැඩ කරා. ඒ වගේම අම්මා, තාත්තා, නංගි මේ ජයග්‍රහණයට ලොකු උදව්වක් වුණා. ඒ අය මාව මානසිකව ශක්තිමත් කරා. මට හොඳ යාලුවෝ කීප දෙනෙක් හිටියා. හැමවෙලේම වගේ අපි අධ්‍යාපන කරුණු, අමාරු ගණන් වගේ දේවල් ගැන සාකච්ඡා කරා. A/L කාලයේ හොඳ යාලුවෝ පිරිසක් ඉන්න එක ගොඩාක් වැදගත්.

මම school එකේ , class වල සමහර පාඩම් උගන්නන්න කලින් පාඩම් වල video download කරගෙන තනියම ඉගෙනගත්තා. මට ඒ හින්දා syllabus එක කලින් ඉවර කරගන්න පුලුවන් වුණා. ඒක මට ලොකු වාසියක් වුණා. A/L කාලයේදී phone පාවිච්චිය ටිකක් අඩු කරා. Papers download කරන්න, chatgpt එකට යන්න phone එක use කරා. ඒ දේවල් වලදී ස්වයං පාලනයක් ඇතිව තමයි ඒ දේවල් පාවිච්චි කරේ.

මගේ කතාව කියවන ඔයාලටත් මං පුංචි උප‍ෙදසක් දෙන්නම්.

විශේෂයෙන් A/L කාලයේ දී, මට තව වෙලාව තියෙනවා , මේ දේවල් පස්සෙ කරනවා වගේ වැඩ කල් දාන්න යන්න එපා. මට තියන කාලයෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනයක් ගන්න මම වග බලා ගත්තා. මම මට අවංකව, අන්තිම වෙනකන් එකම අධිෂ්ඨානයෙන් වැඩ කරා. සමහර වෙලාවට අපි කරන වැඩේ ඒ විදියටම කරන්න බැරි වෙනවා. එතකොට මානසිකව වැටෙන්නේ නැතුව මගේ අරමුණු මතක් කරගෙන, හොඳට වැඩ කරනවා කියලා නැවත හිතට ධෛර්යය අර ගෙන වැඩ කලා.

ඒ විදියටම මොන බාධක ආවත් මට මගේ අරමුණු වලට යන්න පුලුවන් වුණා.

එහෙනම්, නඳුන්ගෙ ඉදිරි ගමනට හදවතින්ම සුබ පතන්න ඔබත් අප සමඟ එකතු වෙන්න 🙏

#ඔබයිආදර්ශය

🎯බොරලන්දෙන් BST දිස්ත්‍රික් 13 වෙලා ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාලයට යන මිෂාදිගෙ කතාව … ජීවිතේ ඉදිරියට යන්න නම් ස්වයං විවේචනය...
21/10/2025

🎯බොරලන්දෙන් BST දිස්ත්‍රික් 13 වෙලා ජයවර්ධනපුර විශ්ව විද්‍යාලයට යන මිෂාදිගෙ කතාව … ජීවිතේ ඉදිරියට යන්න නම් ස්වයං විවේචනය කරන්නම ඕනි - mindset එක reset කරලා නැත්නම් උත්සාහයෙන් වැඩක් නැහැ

අපි මිෂාධිගෙ යාළුවාගෙන් මිෂාධි ගැන ඇහුවා…. යාළුවා අපිට මෙහෙම කතාවක් කිව්වා.

මිෂාධියි මායි පොඩි කාලේ ඉඳන්ම හොඳම යාලුවෝ. මිෂාධිගෙ පවුලේ ඉන්නේ එයයි, අම්මයි, තාත්තයි. එයාගේ තාත්තා රස්සාව විදිහට කරේ ගොවිතැන. අම්මත් ඒ අතරතුර බොරලන්ද සහ දියතලාව පොලේ එළවළු විකුණුවා. කාලයක් යද්දී තාත්තට අසනීප වීම නිසා මිෂාධිගේ අම්මයි තාත්තයි ආර් ථික අතින් අසරණ වුනා. ඉස්කෝලෙදි උනත් අනිත් ළමයි කැන්ටිමට ගිහින් කෑම ගන්න වගේ දේවල් වලට සල්ලි එකතු කරද්දී, මිෂාධි ඒවට එකතු වුනේ නැහැ. ඒ එයාට ආසාවක් නැති නිසා නෙවෙයි, ඒ වගේ දේවල් වලට අනවශ්‍ය වියදම් කරල දෙමාපියන්ට කරදර කරන්න බැරි නිසා. අන්තිම වෙනකන් කැඩිච්ච සපත්තු දෙකක් පාවිච්චි කරා. ඒ වගේ යටිපතුල් පවා ගෙවිලා තිබ්බේ. දවසක් මාත් එක්ක කඩේකට ගියා ඒකට අලුත් පතුරු දෙකක් සපත්තු කුට්ටම ඇතුලට දාගන්න.

මිෂාධි ශිෂ්‍යත්ව විභාගයේ හොඳින් පාස් වෙලා ද්විතීක අධ්‍යාපනයට බණ්ඩාරවල පාසලකට ගියත් ප්‍රවාහන ගාස්තු, පාසල් සංවර්ධන සමිති ගාස්තු අධික වීම හේතුවෙන් සාමාන්‍ය පෙළින් පසු ඊට වඩා ළඟින් තිබුනු වැලිමඩ පාසලකට ගියා. O/l කාලේ මිෂාධිගේ අම්මයි, තාත්තයි රිය අනතුරකට මුහුණ දීලා මාසයක් විතර අසනීපෙන් හිටියා. පවුලේ එකම ළමයා විදිහට මිෂාධි පාඩම් කරන ගමන් ඒ දෙන්නගෙ වැඩ කටයුතුත් කළා.

දැනටත් මිෂාධිගේ තාත්තා දිය වැඩියාව ,අධි රුධිර පීඩනය රෝගවලින් පීඩා විඳීන නිසා ඉස්සර වගේ ගොවිතැන් කරන්න අමාරුයි. ඒ විතරක් නෙමයි දැන් මාස කීපයකට කලින් තාත්තා පොළට ගෙනියන්න අලි පේර කඩන්න යනකොට වැටිලා දියතලාව අයුර්වේද රෝහලේ නේවාසිකව ප්‍රතිකාර ලැබුවා. පවුලේ සම්පූර්ණ බර කරට අරගෙන තියෙන්නෙ මිෂාධිගේ අම්මා.

ඉතිං අපි මිශාධිගෙන් ඇහුවා අභියෝග වලට සාර්ථකව මුහුණ දුන්නෙ කොහොමද කියල

මට ඉන්නෙ අම්මයි තාත්තයි විතරයි. ඉතින් ඒ දෙන්න මාව මෙච්චර කාලයක් අඩුපාඩුවක් නොකර එයාලගේ උපරිමයෙන් බලා ගත්ත නිසා ඒ වෙනුවෙන් එයාලගේ එකම සතුට ලබා දෙන්න මම කොහොමහරි උත්සාහ කරනව කියන ඉලක්කය මං ගාව තිබ්බා.

ඇත්තටම, සාමාන්‍ය පෙළදි මම හිතුව ප්‍රතිඵලය ගන්නට බැරි වුනා. ඒත් මං ප්‍රථිඵල ආපු දවසෙම හිතාගත්තා, උසස්පෙළදි කොහොම හරි පළවෙනි වතාවෙන්ම විශ්ව විද්‍යාල වරම් ලබාගන්න වැඩ කරනවා කියලා. මොකද අම්මලට ආය වතාවක් මන් වෙනුවෙන් වියදම් කරන්න වත්කමක් තිබුනෙ නෑ.

සාමාන්‍ය පෙළ කාලෙදි මං පාඩම් කරපු මෙතඩ් එක මට ගැලපෙන්නේ නෑ කියල තේරුණා. මම විෂයයන් ඔක්කොම ටයිම් බෙදාගෙන පාඩම් කලත් මට ඒ ක්‍රමය හරි ගියේ නැහැ. ඉතින් උසස් පෙළදි මම දවසකට එක විෂයකට විතරක් focus දීල පාඩම් කලා. මම හිතනවා මට මෙහෙම result එකක් ගන්න පුළුවන් වුණේ මගේම ක්‍රමයේ තිබුන අඩුපාඩු තේරුම් අරගෙන අලුත් ක්‍රමයක් අත්හදා බලපු නිසා කියල.

තාත්තා හවසට මම ක්ලාස් ඇරලා ගෙදර එනකොනුත් ගෙදර ඇවිත් නෑ. එයා කුඹුරේ වැඩ මහ රෑ වෙනකනුත්. අම්මා අනන්තවත් බනිනවා, කලින් ගෙදර එන්න සත්තු සර්පයො ඇති කියල. අම්මත් පොලේ එලවලු අරන් යන්ඩ ලොකු බරවල් තියෙන මලු කරේ තියන් යනවා මම දැකලා තියෙනවා. එයාලා මං වෙනුවෙන් ඒ කරන මහන්සිය දැක්කම අද එයාලට මේ සතුට දෙන්න පුළුවන් වෙච්ච එක මගේ ජීවිතේ මන් ලබපු ලොකුම ජයග්‍රහණයක්.

උසස් පෙළ විභාගය ප්‍රතිඵල ආවයින් පසු මට A2 B1 සාමාර්ථයක් ලබලා බදුල්ල දිස්ත්‍රික්කයෙන් 13 වෙනි ස්ථානයත් සමස්ත ශ්‍රී ලංකාවෙන්ම 184 වැනි ස්ථානයත් ලබා ගැනීමට හැකිවුණා. එදා අම්මයි තාත්තයි සතුටු වේවි ඇඬුව විදිහ මට අදටත් මතකයි.

එහෙනම්, මිෂාධිගෙ අනාගතයට සුභ පතමින්, අපිත් miss වුන තැන් වලින් නොසැලී, mindset එක හරියට reset කරගෙන ඉදිරියටම යමු 🚀

#ඔබයිආදර්ශය

🥇 இது ஹப்புத்தளையில் உள்ள பிடரத்மலை தோட்டத்தைச் சேர்ந்த யுகன்யாவின் கதை ... இந்தக் கதையை மலையக மக்களுக்கு நாங்கள் அர்ப்ப...
19/10/2025

🥇 இது ஹப்புத்தளையில் உள்ள பிடரத்மலை தோட்டத்தைச் சேர்ந்த யுகன்யாவின் கதை ... இந்தக் கதையை மலையக மக்களுக்கு நாங்கள் அர்ப்பணிக்கிறோம் 🙏

யுகன்யாவின் தோழியிடம் அவளைப் பற்றிக் கேட்டோம்…

யுகன்யாவும் நானும் எட்டாம் வகுப்பிலிருந்து ஒன்றாக கல்வி கற்கின்றோம்.உண்மையில் நான் என் வாழ்வில் அடையும் வெற்றியை விட அவளுடைய வெற்றியை பார்ப்பதற்கு ஆர்வம் அதிகம்.ஏன் என்றாள் அவள் எதிர்கொண்ட சவால்கள் எண்ணற்றவை.

தந்தை, தாய் இருவரும் மரக்கறி தோட்டத்தில் பெறும் வருமானம் மூலம் மட்டுமே அவர்களை கல்வி கற்க வைத்தனர். யுகன்யா உயர்தர கல்வியைக் கற்க அவள் தாயே முக்கிய காரணம். பண்டாரவெல சந்தையில், மொட்டை வெயிலில் நின்று, தொண்டை வற்ற கூச்சலிட்டு மரக்கறி விற்று, யுகன்யாவுடைய கல்விக்காக அவள் தாய் ஏற்படுத்திய தியாகத்தை இலேசில் சொல்லிவிட முடியாது. அவள் தாய் வெயிலில் கருகி, மழைக்கு நனைந்து, வாடிக்கையாளர்களைத் தேடி, ஒவ்வொரு ரூபாயையும் சேகரித்தார்.

எம்மில் பலர் பெற்றோருக்கு உதவி செய்வதற்கு கூட எண்ணுவதில்லை ஆனால் அவள் தாயுடன் சந்தைக்குச் சென்று பல நாட்கள் உதவி செய்துள்ளாள். யுகன்யா, அவளுடைய தங்கை மற்றும் தம்பி இருவருக்கும் ஞாயிற்றுக்கிழமை மிகவும் மகிழ்ச்சியான நாளாக அமைந்தது. அவர்களுடைய ஒரு கிழமைக்கான வரங்கள் யாவும் அன்று நிறைவேற்றப்படும். சின்னச் சின்ன ஆசைகள் கூட ஒரு நாள் நிறைவேறும் என்ற அந்த நம்பிக்கை தான் அவர்களை முன்னோக்கி நகர்த்தியது.

பிதரட்மலையிலிருந்து பண்டாரவெளைக்குச் செல்லும் மூன்று குழந்தைகளின் கல்விக்கான பயணச் செலவும் நேரமும் மிகுந்ததால், அவர்களின் குடும்பம் பண்டாரவெளையில் ஒரு மிகச் சிறிய அறையை வாடகைக்கு எடுத்தது. அந்த அறை மிகச் சிறியதாக இருந்தாலும், அந்த மூன்று குழந்தைகளுக்கு அது ஒரு மாளிகை போலவே தோன்றியது. சமைப்பது, படிப்பது, தூங்குவது, விளையாடுவது எல்லாம் ஏழு வருடங்களாக அந்த ஒரு அறைக்குள் மட்டும்தான். அவர்கள் மூவரும் புலமைப்பரிசில் பரீட்சையை எதிர்கொண்டு சித்தியடைந்ததும் அந்த அறையில் இருக்கும்போதுதான். அவர்கள் எதிர்கொண்ட சவால்களுக்கெல்லாம் சிறந்த பரிசாக அதைக் கருதினார்கள்.

அவர்களுடைய வாழ்வாதாரமே அந்த மரக்கறித் தோட்டத்தை நம்பித்தான் இருந்தது. ஆனால், சில தினங்களாகப் பெய்த தொடர் மழையால் அதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க நேரிட்டது. அந்தத் தொடர் மழை, அவர்களின் வருமானத்தை முற்றிலும் துண்டித்தது. யுகன்யா, அவள் தங்கை, தம்பி மூவரும் கல்வி கற்க வருமானம் போதவில்லை. அதன் விளைவாக, யுகன்யா க.பொ.த உயர்தர பரீட்சையைத் தோற்ற சில மாதங்களுக்கு முன் அவள் அம்மா வெளிநாடு வீட்டு வேலைக்காக சென்றுவிட்டார்.

தந்தை தொலைவில் கிராமத்தில் மரக்கறி தோட்டத்தில் வேலை செய்வதால், மூத்த மகளாக தம்பி, தங்கை இருவரையும் பார்த்துக்கொள்ளும் பொறுப்பும் யுகன்யாவுக்கே ஆகும். தம்பி தங்கையை பார்த்து கொண்டு வீட்டு வேலைகளை செய்து சமையல் வேலைகளையும் செய்யும் அவளுக்கு தனது சொந்த வேலைகளை செய்து கொண்டு கல்வி கற்பது பெரும் போராட்டமாக இருந்தது.அவள் ஓய்வு நேரம் என்பது இரவில் படிக்கும் நேரம் மட்டும்தான்.

எவ்வளவு இன்னல்கள் வந்தாலும் ஒருபோதும் அவள் சோர்வடைய மாட்டாள்! என்றாவது வாழ்வில் உயர் நிலையை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணம் மட்டுமே அவளிடம் இருந்தது.க.பொ.த உயர்தரத்தில் சிறப்பான முறையில் சித்தி அடைந்ததை எண்ணி மிக்க மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

நாங்கள் யுகன்யாவிடம், இளம் மாணவர்களுக்கு அவள் சொல்ல விரும்பும் செய்தி என்ன என்று கேட்டோம்…

நீங்கள் பள்ளியில் அமர்ந்து படிக்கும்போது, உங்கள் பெற்றோரின் உழைப்பை ஒரு கணம் நினைத்துப் பாருங்கள்! அந்த எண்ணம் தான் எம்மை வாழ்வில் உயர் நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும்.சந்தையில் மரக்கறி விற்றுப் பெறும் பணத்தில் தான் அம்மா எங்களை படிக்கவைத்தார். இச்சமூகத்தில் அவள் சந்தித்த இன்னல்கள் அதிகம். ஒரு பெண்ணாகப் போராடுவது சாதாரண விடயமல்ல. என் தாய் எதிர்கொண்ட சவால்களை விட நான் எதிர்கொண்ட
சவால்கள் அவ்வளவு கடினமானவை அல்ல என்று ஆழமாக நம்புகிறேன்.

அந்த உழைப்பின் மதிப்பை அறிந்ததால் தான் நான் உயர்தர கல்வியைக் கற்க எண்ணினேன். ம்மாவை நன்றாக பார்த்து கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஆழமாக காணப்பட்டது அதனால் தான் பொறியியளாளராக வேண்டும் என்று எண்ணினேன்.

நாங்கள் வறிய குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும் அந்நிலையை மாற்ற கூடிய கருவி கல்வி மட்டுமே.நாம் இருக்கும் இடம் முக்கியமில்லை, எவ்வளவு உயரமாகக் கனவு காண்கிறோம், அதை அடைய எவ்வளவு கடினமாக உழைக்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

எம் இலக்கு எதுவாக இருந்தாலும், அதை நோக்கிப் பயணிக்கும் வழியில் வரும் தடைகள் அனைத்தும், எம்மை பலப்படுத்த வரும் பயிற்சிகள் மட்டுமே.என் நான்கு சுவர் வீட்டு வாழ்க்கை... வறுமை... பசி போன்ற துன்பங்கள் ஒருபோதும் என் இலக்கைத் தடுக்கவில்லை. மாறாக, அந்தச் சவால்கள் தான் என் நோக்கத்தைத் தெளிவாக்கின. ஏழ்மை என்பது ஒரு தடை அல்ல, அது இலக்கை
அடையும் வேகத்தை அதிகரிக்கும் ஒரு உந்து சக்தி ஆகும்.

உண்மையில் அது போல, நான் க.பொ.த உயர்தரத்தில் சிறப்பான முறையில் சித்தி அடைந்து உறுகுணைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல் துறையில் படிக்க இப்போது வழி பிறந்துள்ளது. இன்று நான் ஒரு பொறியியல் மாணவி!

என்னை பின்தொடர்ந்து, என் தங்கையும், தம்பியும் க.பொ.த உயர்தரப் பரீட்சைக்கு பெளதீக விஞ்ஞானத் துறையில் கல்வி கற்று வருகின்றார்கள். என்னுடைய சொந்த வெற்றியை விட, என்னுடைய தம்பி மற்றும் தங்கையின் சாதனைகள் என் இதயத்தை அதிக மகிழ்ச்சியால் நிரப்புகின்றன.

இந்தக் கதையால் ஈர்க்கப்பட்டு... "எங்கள் குடும்பத்தின் முதலிடம் கல்விக்கே" என்ற கலாச்சாரத்தை உருவாக்க இணைவோம். 📖🙏

#ඔබයිආදර්ශය

🥇 හපුතලේ පිටරත්මලේ වත්තෙන් ඉංජිනේරු පීඨයට යන යුගන්‍යාගේ කතාව … ඇය අභියෝග වලට අමුත්තියක් නොවෙයි - අභියෝග මතින් ශක්තිමත් ව...
19/10/2025

🥇 හපුතලේ පිටරත්මලේ වත්තෙන් ඉංජිනේරු පීඨයට යන යුගන්‍යාගේ කතාව … ඇය අභියෝග වලට අමුත්තියක් නොවෙයි - අභියෝග මතින් ශක්තිමත් වූ තැනැත්තියයි 💫

යුගන්‍යාගේ යාළුවා අපිට මෙහෙම කිව්වා...

යුගන්‍යායි මමයි 8 පන්තියේ ඉදන්ම එකට ඉගෙන ගන්නවා. ඇත්තටම, මං මගේ ජීවිතයේ සාර් ථකත්වයටත් වඩා එයාගේ සාර්ථකත්වය දකින්න ගොඩක් කැමතියි. මොකද එයා ජීවිතේ අභියෝග රාශියකට මුහුණ දීපු කෙනෙක් එයා ඒ ගැන මාත් එක්ක කියලා තියනවා. යුගන්‍යාගේ අම්මා තමයි එයාගේ ජීවිතයේ ලොකුම ශක්තිය.

යුගන්‍යාගේ අම්මා, තාත්තාගේ ජීවනොපාය උනේ රස්සාව උනේ එළවළු වවලා පොලේ විකුණපු එක. ගිණි අවුවේ පිච්ච් පිච්ච් උගුර ලේ රහ වෙනකම්ම කෑ ගහලා එළවළු විකුණන්න යුගන්‍යාගේ අම්මා කරපු කැපකිරීම් වචනයෙන් විස්තර කරන්න බැහැ. අව්වට පිච්චෙමින්, වැස්සෙ තෙමීගෙන, ගණුදෙනුකරුවන් සොයමින් අම්ම හැම රුපියලක්ම එකතු කලා.

අපි බොහෝ දෙනෙක් අපේ දෙමව්පියන්ට උදව් කරන්න හිතන්නේවත් නැහැ. හැබැයි යුගන්‍යා අම්මා පොලේ යන ගොඩක් දවස් වලට අම්මගේ උදවුවට යනවා. යුගන්‍යාගෙයි නංගිගෙයි මල්ලිගෙයි ප්‍රියතම දවස වුනේ ඉරිදා. මොකද සතිය පුරා එයාලා ප්‍රාර්ථනා කරන දේවල් ඉෂ්ඨ වෙන්නෙ එදාට.පුංචිම හීනයක් වුනත් කවදා හරි දවසක සැබෑ වෙයි කියන විශ්වාසය එයාලව ඉදිරියටම ගෙනිච්චා

පිටරත්මලේ ඉඳන් බණ්ඩාරවෙලට තුන්දෙනාටම ඉස්කෝලෙ යන්න එන්න වැය වුනු වියදමත්, කාලයත් නිසා එයාල ටවුමට ළඟින් පොඩි කාමරයක් කුළියට ගත්තා. පුංචිම පුංචි කාමරයක් උනත් දරුවන් තුන්දෙනාට ඒක දැනුනේ මාළිගාවක් වගේ. අවුරුදු හතක් පුරාවට එයාල ඉව්වෙ, නිදාගත්තේ, පාඩම් කලේ, සෙල්ලම් කලේ ඔක්කොම ඒ කාමරේදි. එයාලා තුන්දෙනාම ශිෂ්‍යත්වෙ පාස් වුනෙ එහෙ ඉඳිද්දි තමයි. එයාලා මුහුණ දීපු අභියෝග වලට හොඳම තෑග්ග ඒක කියලා එයාල හිතුවා.

යුගන්‍යාගෙ පවුලේ ජීවනෝපාය සම්පූර් ණයෙන්ම රැඳිලා තිබුනේ එළවළු වගාව මත. ඒත් එක අවුරුද්දක නොකඩවා ආපු වැස්සට එයාලගේ මුළු වහාවම හේදිලා ගියා. ඒත් එක්කම යුගන්‍යාගේ ගෙදර ආර් ථිකේ අන්තිම බිංදුවට වැටුණා. ඉතින් පවුල ගොඩ ගන්න යුගන්‍යාගේ අම්මා රට රස්සාවකට යන්න තීරණය කලා. උසස්පෙළ විභාගෙට මාස කිහිපයක් තියෙද්දි තමයි යුගන්‍යාගේ අම්මා විදේශ ගත වුනේ.

තාත්තත් පිටරත්මලේ එළවළු වගා කරන නිසා ගෙදර වැඩ, නංගිවත් මල්ලිවත් රැක බලාගන්න වගකීම පැවරුනේ යුගන්‍යාට. ගෙදර දොරේ වැඩ කරගෙන, තුන්දෙනාටම උයලා, නංගිවයි මල්ලිවයි බලාගන්න ගමන් ඉගෙන ගන්න එක් යුගන්‍යාට ලොකු අභියෝගයක් වුනා. හැබැයි එයා හරිම පරිස්සමින් කාලය කළමණාකරනය කරගත්තා. ගොඩක් වෙලාවට පාඩම් කලේ රෑට. ඒ පාඩම් කරන කාලයම තමයි එයාගේ විවේක කාලයත්. අම්මත් නැතුව පවුලේ වැඩිමලා විදිහට ලොකු කැපකිරීමක් කරපු දිරිය දියණියක් එයා.

කොච්චර දුෂ්කරතාවයන්ට මුහුණ දුන්නත් යුගන්‍යා කවදාවත් පසුබැස්සේ නැහැ. එයාට තිබ්බෙ කවදා හරි ජීවිතේ ඉහළටම යනවා කියන අරමුණ විතරමයි. ඉතින් යුගන්‍යා ඉතාමත් A/L හොඳින් සමත් වෙලා ඉංජිනේරු පීඨයට ඇතුල් වීම ගැන මට ගොඩක් සතුටුයි.

ඉතින් අපි යුගන්‍යාගෙන් ඇහුවා දැන් ඉගෙන ගන්න සිසු සිසුවියන්ට දෙන්න කැමති පණිවිඩය මොකක්ද කියලා...

ඔයා පාසල් යන කාලෙ ඔයාගේ දෙමව්පියෝ ඔයා වෙනුවෙන් වෙන මහන්සිය ගැන මොහොතක් හිතන්න!
මගේ අම්මා තාත්තත් එහෙමමයි. අපි වෙනුවෙන් තවමත් දුක් විදිනවා. විශේෂයෙන් මගේ අම්මා පොලේ එළවළු විකුණලා සල්ලි හොයන්න පුදුම මහන්සියක් දැරැවා.

අම්මට මේ සමාජේ මුහුණ දෙන්න වුණ දුෂ්කරතා බොහෝමයි. කාන්තාවක් විදිහට සමාජය තුල අභියෝග එක්ක ගැටෙන එක ලේසි පහසු දෙයක් නොවෙයි. මගේ අම්ම මුහුණ දුන්න අභියෝගවලට සාපේක්ෂව මම මුහුණ දුන්න අභියෝග එච්චර අමාරු වුණේ නැහැ කියලා මං නිතරම හිතනවා.

අම්මගේ ඒ කැප කිරීමට සාධාරණයක් කරන්න තමයි මං කොහොම හරි විශ්වවිදාලයට යන්න ඕනි කියලා තීරණය කලේ. මගේ අම්මට සුවපහසු ජීවිතයක් දෙන්න ඕනි කියන දේ මගේ හිතට තදින්ම කා වැදිලා තිබුණා. ඒ නිසාමයි මම ඉංජිනේරුවෙක් වෙන්න ඕනි කියලා තීර‍ණය කලේ.

මම විශ්වාස කරන දෙයක් තමයි මේ වෙලාවේ අපි මොන තරාතිරමක හිටියත් කමක් නෑ. වැදගත් වෙන්නේ අපි කොච්චර ලොකු හීනයක් දකිනවද ඒ හිනේ හැබෑ කරගන්න කොච්චර මහන්සි වෙනවද කියන එකයි. මට කියන්න තියන්නේ ඔයාගේ ඉලක්කය මොකක් උණත්, ඒ යන ගමනේදී එන හැම බාධකයක්ම ඔබව ශක්තිමත් කරන අභ්‍යාස පමණයි.

මගේ බිත්ති හතරේ පුංචි ගෙදර ජීවිතය… දුප්පත්කම… කුසගින්න, කවදාවත් මගේ ඉලක්ක වලට ළඟා වෙන්න මම බාධාවක් කරගත්තේ නැහැ. ඒ හැම අභියෝගයක්ම මගේ අරමුණ මට තව තවත් පැහැදිලි කළා. දුප්පත්කම බාධාවක් නෙවෙයි, ඒක ඉලක්කය සපුරා ගැනීමේ වේගය වැඩි කරන ගාමක බලවේගයක්.

ඉතින්, මම උසස් පෙළ විභාගය විශිෂ්ට ලෙස සමත් වෙලා, දැන් රුහුණ විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉංජිනේරු විද්‍යාව හදාරන ශිෂ්‍යාවක්!

මා පසුපස, මගේ නංගිත් මල්ලිත් භෞතික විද්‍යා අංශයෙන් උසස් පෙළ විභාගය සඳහා ඉගෙනුම ලබනවා. ඇත්තටම කිව්වොත් මගේ සාර්ථකත්වයටත් වඩා මම සතුටු වෙන්නෙ, ඒ දෙන්නගෙ ජයග්‍රහණ ගැන තමයි.

එහෙනම් ඔයාලත් එන්න ... "අපේ පවුලේ මුල්තැන අධ්‍යාපනයට" කියන මතය අපි එකතු වෙලා ගොඩනගමු. 🙏

#ඔබයිආදර්ශය

🛑පළමුවර A/L fail වෙලා, දෙවෙනිවර commerce දිස්ත්‍රික් 1 වුනේ කොහොමද? කැප්පෙටිපොල ඉන්න ඉෂාන්ගෙන් ඉගෙන ගමු 🥇අපි ඉෂාන්ගේ යාළ...
17/10/2025

🛑පළමුවර A/L fail වෙලා, දෙවෙනිවර commerce දිස්ත්‍රික් 1 වුනේ කොහොමද? කැප්පෙටිපොල ඉන්න ඉෂාන්ගෙන් ඉගෙන ගමු 🥇

අපි ඉෂාන්ගේ යාළුවාගෙන් ඉෂාන් ගැන ඇහුවා.... යාළුවා අපිට මෙහෙම කිව්වා

ඉෂාන්ගේ පවුල ගැන කිව්වොත්, ඉස්සර එයාගෙ තාත්තා මේසන් වැඩ කලා. එදිනෙදා අවශ්‍යතා සාමාන්‍ය මට්ටමින් සපුරා ගැනීමට හැකියාවක් තිබුණා. නමුත් ඉෂාන්ගේ තාත්තාට හදිසියේ හෘද්‍යාබාධයක් වැළඳීම නිසා පවුලේ එකම ආදායම් මාර් ගය අවහිර වුණා. ඉන් පසුව ඇති වූ ආර් ථික ගැටලු ඉෂාන්ගේ පවුලේ වැඩ කටයුතුවලට වගේම, සෘජුවම ඉෂාන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලටත් බලපෑම් කරන මට්ටමකට උග්‍ර වුණා. කෙටියෙන්ම කියනවා නම් කෑම බීමවල පවා අග හිඟකම් ඇති වෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ වගේම ඉෂාන්ට ඉගෙන ගන්න ගමන් ගොවිතැන් කටයුතුවලට උදව්කිරීමට සිදු වුණා.

Covid-19 වසංගතය, ආර් ථික අර්බුදය, පැවති දේශපාලන අස්තාවරභාවය වගේ දේවලුත් රටේ සියලු දෙනාට වගේ ම ඉෂාන්ගේ පවුලටත් දැඩිව බලපෑම් ඇති කළා. ඒ කාලයේ සංචරන සීමා සහ පාසල් වසා දැමීම නිසා සියළුම අධ්‍යාපන කටයුතු online ක්‍රමයට විතරයි සිදු වුනේ. ඒ වෙද්දි ඉෂාන්ට smart phone එකක්වත්, computer එකක්වත් තිබ්බේ නෑ. ඒක නිසා පන්තියේ අනිත් ළමයි හැමෝම online ඉගෙන ගද්දි ඉෂාන්ට සිද්ද වුණේ ගෙදරට වෙලා නිකන් ඉන්නයි.

ඒ කාලේ කෑම බීම පවා අග හිඟ වෙද්දි ඉෂාන්ට අම්මගෙන්, තාත්තගෙන් smart phone එකක් ඉල්ලන්න පුලුවන් කමක් තිබ්බෙ නෑ. හැබැයි ඉෂාන් ඒ කිසි දෙයක් එයාගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට බාධාවක් කර ගත්තේ නෑ. ඉෂාන් පොඩි කාලෙ ඉදලා චුට්ට චුට්ට එකතු කරපු සල්ලි වලින් පුංචි smart phone එකක් අරගෙන අධ්‍යාපන කටයුතු ටික කරගෙන ගියා.

ඉතින් අපි ඉෂාන්ගෙන් ඇහුවා නොසැලී තීරණ ගත්තේ කොහොමද කියලා …

ඉතා ඉවසීමෙන්, පැමිණි අභියෝග මතින් ඉදිරියට යාමට මට පුලුවන් වුනා. එහි ප්‍රතිඵලයක් විදියට සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයෙන් A9 ක් ලබා ගන්න පුලුවන් වුනා. අනතුරුව උසස් පෙළ සදහා මම Maths තෝරා ගත්තා. විවිධ අභියෝග මැද උසස් පෙළ අධ්‍යාපන කටයුතුත් කරගෙන ගියා. හැබැයි පළමු වර උසස් පෙළ විභාගයෙන් මම අසමත් වුනා.

ඊට පස්සෙ මම දෙවන වර විභාගය Maths වලින් නැතුව Commerce වලින් කරනවා කියලා තීරණය කරා. ඒක ඇත්තටම ලොකු අවදානමක් වගේ ම අමාරු තීරණයක්. මොකද හැමෝම වගේ කිව්වේ “අපරාදෙ, ආපහු Mathsම try කරන්න කියලා”. හැබැයි මම ඒ අවදානම ගත්තා.

ඉතිරි වෙලා තිබුණු කෙටි කාලයෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනය අරගෙන මම මගේ අධ්‍යාපන කටයුතු කරගෙන ගියා. වැඩි කාලයක් පාඩම් වැඩ කරනවා වෙනුවට මම කළේ ඉතිරි වී ඇති කෙටි කාලය ඉතා ඵලදායි විදියට භාවිතා කරපු එකයි. ඒ විදියට වැඩ කරලා 2024 දී දෙවන වරට මුහුණ දුන් A/L exam එකෙන් මට A3ක් අරගෙන District 1st වෙන්න පුලුවන් වුනා. ඒක ඇත්තටම මම බලාපොරොත්තු වුනාටත් වඩා වැඩි ප්‍රතිඵලයක්.

හැම වෙලේම මගේ තරඟකරුවා වුනේ මමමයි. වෙන කෙනෙක් තරඟකරුවා කරගෙන ඔහු/ ඇය අභිබවා යන්න වැඩ කළේ නෑ. ඇත්තටම මට තරඟයක් තිබුණේ ඊයෙ හිටපු මාත් එක්කයි. ඒ කියන්නෙ ඊයේ හිටපු මට වඩා අද දශමයක හෝ ප්‍රගතියක් ලබා ගන්න තමයි මම හැම වෙලේම උත්සහ කළේ. මගේ ජීවිතයේ turning point එක වුනේ district 1st වුණ එකවත්, Maths වලින් Commerce වලට මාරු වුණ එකවත් නෙවෙයි.

මම විශ්වාස කරන විදියට මගේ turning point එක වුනේ පළමු වර A/L exam එකෙන් අසමත් වුණ එකයි. ඒ අසමත් වීම සෘණාත්මක දෙයක් විදියට නොදැක, ධනාත්මක දෙයක් විදියට දැකපු නිසා මට මගේ ඉදිරි ජීවිත කාලයම වෙනස් කර ගන්න පුලුවන් වුනා කියලා මන් හිතනවා.

එහෙනම්, ඉෂාන්ගෙ අනාගතයට සුභ පතමින්, අපිත් අභියෝග වලට නොබියව, නොසැලී, බුද්ධිමත් තීරණ ධෛර්‍යමත්ව ගමු 🙏

#ඔබයිආදර්ශය

Address

11, Main Street
Bandarawela
90001

Opening Hours

Monday 06:30 - 20:00
Tuesday 06:30 - 20:00
Wednesday 06:30 - 20:00
Thursday 06:30 - 20:00
Friday 06:30 - 20:00
Saturday 06:30 - 20:00
Sunday 06:30 - 20:00

Telephone

+94572222435

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Chandanie Bakers posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Chandanie Bakers:

Shortcuts

Share

Category