18/05/2026
ඊයේ ඇත්තටම අමතක නොවන දිනයක්...
සචිනි අක්කගෙ පුතාට කේක් හදන්න පටන් අරගෙන දැන් අවුරුදු තුනක්.
ඊයෙ තමයි කේක් එක දෙන්න තිබ්බේ. සෙනසුරාද හවස මං ඇත්තටම ගොඩක් අමාරුවෙන් හිටියේ සෙම් ගෙඩි හැදිලා. ඒ උනාට අපි භාරගත්ත වැඩේ ඒ විදිහටම කරන්න ඕනිනේ. සෙනසුරාදා ඕඩර්ස් ටිකත් කම්ප්ලීට් කරලා. බෙහෙත් ගන්න යන්න කලින් අක්කගේ කේක් එකයි කප් කේක් ටිකයි අවන් එකට දාලා තමා ඩොක්ට හම්බවෙන්න ගියේ. ඔන්න ඒ ගිහිල්ලා එනකොට අපේ පැත්තේ තියෙන transformer එක පුපුරලා කරන්ට් එක නෑ කේක් එක බැහැලා ඒක ගන්න බෑ. 😔😔😔. පහුවදා උදේම කරන්ට් ඒ ද කියල බැලුවා මැසේජ් එකක් ඇවිල්ල තිබ්බා හවස හතරට එන්නේ කියලා. හවස හතරට තමයි අක්ක කේක් එක ඉල්ලුවේ එහෙ උනාට අක්ක මට ෆුල් Freedom එක දුන්නා. පුළුවන්නම් විතරක් කරන්න නංගී නැත්නම් මම ගෙදර පොඩි බටර් කේක් එකක් හරි හදලා ගන්නම් කියලා. ඒ උනාට පුතා බලාගෙන ඉන්නවනේ එයාට කේක් එකක් හම්බවෙයි කියලා. ඒ නිසාම මම අපේ මාමලාගේ ගෙදරට යන්න පිටත් වුණා උදේම බඩු ටික ලෑස්ති කරගෙන කේක් එක හදලා අරගෙන එන්න. ඔක්කොම ලෑස්ති කරලා යන ගමන් පාර තිබිලා වාහනේ ටයර් එකේ වුලක් ඇණිලා එකපාරටම වාහනේ පැත්තට විසික් උනා වගේ වුණා. ටිකක් කලබලෙන් ගිය නිසා වෙන්න ඇති ලොකුවට පාර තිබ්බ දෙයක් ගැන මීටර් වුනෑ. ඔන්න අයියයි තාත්තා ඇවිල්ලා මට Spare wheel දාලා දුන්නා.
මාමලගේ ගෙදර ගිහිල්ලා කේක් එක හදාගත්තට මට මගේ තැන ඉඳන් කරනවා වගේ හුරුවක් නෑ. මට හිතෙන විදියට මට ඕන විදියට ලස්සනට මේ නිර්මාණය ආවේ නැහැ මං අක්කට ඒකට සොරි කිව්වා. ඒ වගේම මං ගන්න ගන්නෙත් එයාට ගොඩක් අඩු කරලා දුන්නා. එයා ඒක ප්රතික්ෂේපම කරා එයා ඔයාට ඒක හොඳටම තියෙනවා කියලා. ඒ උනාට හිතට එකඟව මට ඒ ගානක් වගෙන් ගන්න බෑ.
ඉතින් එහෙම තමා.. හැමදාම හැමදේම ස්මූත්ලී හොඳට වෙන්නෙ නෑ. ප්රශ්න එනවා ප්රශ්න යනවා. ඕක තමයි ජීවිතේ. ✍️💪
