සිතිවිලි පවුර

සිතිවිලි පවුර Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from සිතිවිලි පවුර, Pallekanugala, Avissawella.

මැකී නොයන "ඩෙස්ක් එකේ කුරුටු ගී" 🏫✨බෑගය බර වුණත්, හිත උපරිමයටම සැහැල්ලු වුණු ඒ සුන්දර කාලය...අද කාර්යබහුල ජීවිතේ දුවන අත...
01/06/2026

මැකී නොයන "ඩෙස්ක් එකේ කුරුටු ගී" 🏫✨

බෑගය බර වුණත්, හිත උපරිමයටම සැහැල්ලු වුණු ඒ සුන්දර කාලය...
අද කාර්යබහුල ජීවිතේ දුවන අතරතුර, අහම්බෙන් පරණ ඉස්කෝලේ පාරෙන් යන්න ලැබුණා. ඒ වෙලාවේ ඇහුණු ඉස්කෝලේ "ඉන්ටර්වල්" එක වදින සීනුව හඬත් එක්ක, මුළු හිතම එකපාරටම අවුරුදු ගාණක් අතීතයට දිව ගියා.
අද අපි ලොකු ලොකු ඔෆිස් කාමරවල, ලැප්ටොප් ඉස්සරහා වාඩි වෙලා Stress එකෙන් හිටියට, එදා අපේ මුළු ලෝකයම වුණේ අඟල් කීපයක ලී ඩෙස්ක් එකක් සහ බංකුවක් විතරයි.
ඩෙස්ක් එකේ අයිතිය:
උදේට ඉස්කෝලෙට දුවගෙන ගිහින් යාළුවට "ඩෙස්ක් එක" අල්ලන්න බෑග් එක තියපු හැටි, ටීචර් එන්න පරක්කු වෙද්දී ඩෙස්ක් එකට තට්ටු කර කර ඩෙස්ක් එක ඩ්‍රම්ස් එකක් කරගෙන සින්දු කියපු හැටි මතකද?
දිව්‍යමය බත් පත:
ඉන්ටර්වල් එකට බෙදාගෙන කාපු බත් පතේ රස ලෝකේ කිසිම 7-Star හෝටලයකින් ගන්න බැහැ. "උඹේ අම්මා අද මොනවද ඉව්වේ?" කියලා අහලා, පරිප්පුයි සම්බෝලයි එක්ක යාළුවගේ බත් එකෙන් හොරකම් කරලා කන කට තමයි ලෝකේ රසම කෑම කට.
දඬුවම් සහ හිනාවන්:
ගෙදර වැඩ නොකර ආපු දවසට පන්තියෙන් එළියේ දණගහගෙන ඉන්නකොට, ඒ අස්සෙන් යාළුවෝ මූණ දිහා බලලා හිනාවෙනකොට දැනෙන ලැජ්ජාව වගේම ආතල් එක අද අපිට කොහෙන්ද?
අන්තිම දවසේ කඳුළු:
ඉස්කෝලෙන් අයින් වෙන අන්තිම දවසේ සුදු ගවුමේ, සුදු කමිසයේ යාළුවෝ එකතු වෙලා පාට පාට පෑන්වලින් අත්සන් කරපු, "මාව අමතක කරන්න එපා කියලා ලියපු ඒ වචන ටික අදටත් අපේ අල්මාරි අස්සේ පරිස්සමට ඇති.
අද අපි සල්ලි හම්බකරනවා ඇති, සමාජයේ ලොකු මිනිස්සු වෙලා ඇති. හැබැයි එදා පෑනක් නැති වුණාම "කා ළඟද පෑනක් තියෙන්නේ?" කියලා අහපු ඒ අව්‍යාජ ළමා කාලය, ඒ පන්ති කාමරය සල්ලි කෝටියක් දුන්නත් ආයෙත් ගන්න බැහැ.

ජීවිතේ කොච්චර ඉස්සරහට ගියත්, ඉස්කෝලේ කාලේ යාළුවෙක් පාරකදී හම්බුණාම හදවතට දැනෙන සතුට ලෝකේ හැමදේටම වඩා වටිනවා. කාර්යබහුල ජීවිතෙන් මොහොතක් නතර වෙලා, අද ඔබේ පරණ ඉස්කෝලේ යාළුවෙකුට කතා කරලා සුවදුක් විමසන්න. ඔබේ ඒ සුන්දර මතකය අවදි කරන්න.

(මේ සුන්දර මතකය ඔබේ පරණ ඉස්කෝලේ යාළුවෝ සෙට් එකටම බලන්න Share කරන්න.)

සව් කොළ සුවඳයි, මගහැරුණු ඒ "එකමුතුකමයි" 🏮✨වෙසක් කාලේ ලං වෙද්දී අද කාලේ වගේ පාරවල් අයිනේ ලස්සනට ලයිට් දාලා විකුණන්න තියෙන...
29/05/2026

සව් කොළ සුවඳයි, මගහැරුණු ඒ "එකමුතුකමයි" 🏮✨
වෙසක් කාලේ ලං වෙද්දී අද කාලේ වගේ පාරවල් අයිනේ ලස්සනට ලයිට් දාලා විකුණන්න තියෙන ලෑස්ති පිටි කූඩු ඒ කාලේ අපිට තිබුණේ නැහැ. එදා වෙසක් කියන්නේ සති දෙක තුනකට කලින් ඉඳන්ම මුළු හිතින්ම විඳපු ලොකු උත්සවයක්.
"අඩෝ වරෙන් උණ බට ටිකක් කපන්න යන්න..." කියලා යාළුවෝ සෙට් එක එකතු වෙලා උණ පඳුරකින් බට කපලා, ඒවා පලාගෙන, කූඩුවේ සැකිල්ල (Frame) හදන්න පටන් ගන්නේ වෙසක් එකට සති දෙකකට විතර කලින්.
රබර් පටි කෑලිවලින් උණ බට එකින් එක ගැටගහද්දී ඇඟිලි රිදුණත්, ඒකේ තිබුණේ පුදුමාකාර සතුටක්. ඊටපස්සේ අම්මා හරි අක්කා හරි කුස්සියේ ලිපේ පාන්පිටිවලින් "පාප්ප" හදනකන් අපි බලාගෙන ඉන්නවා. පාප්ප රස්නෙ පිටින්ම අරන්, එක එක පාට සව් කොළ කූඩුවේ හැඩේට කපලා අලවන එක තනි පුද්ගල වැඩක් නෙමෙයි; මුළු පවුලේම නැත්නම් වටේ පිටේ යාළුවෝ හැමෝගෙම සාමූහික වැඩක්.
කූඩුව හදලා ඉවර වෙලා ඒකට රැලි කපලා අලවලා, මිදුලේ උස ලීයක එල්ලලා, රෑට ඒක ඇතුළෙන් ඉටිපන්දමක් පත්තු කරද්දී දැනෙන සතුට වචන කරන්න බැහැ.
"අඩෝ හුළඟට නිවෙයිද?"
"පොඩ්ඩක් ඇල වුණොත් කූඩුව ගිනිබත් වෙයි" කියන බය අස්සේ පැය ගණන් කූඩුව දිහා බලාගෙන හිටපු හැටි මතකද? සමහරදාට රෑ මැද කූඩුව ගිණි ගත්තම දැනෙන දුක අදටත් හදවතට දැනෙනවා.
ඒත් අද...
වෙසක් එකට දවසකට කලින් වාහනේක ගිහින්, පාර අයිනෙන් ප්ලාස්ටික් හෝ රෙදිවලින් හදපු, ෆෝල්ඩින් කූඩුවක් සල්ලිවලට ගන්නවා. ඒක ඇතුළට පාට පාට LED බල්බ් එකක් දාලා, Switch එක දානවා. ගිනි ගන්න බයකුත් නැහැ, මහන්සි වෙන්න ඕනෙත් නැහැ, හරිම ලේසියි!
හැබැයි, ඒ ලේසිය අස්සේ අපිට අතීතයේ තිබුණු ඒ සුන්දර දෙවල් මගහැරුණා. යාළුවෝ එකතු වෙලා බට පලපු, පවුලේ අය එකතු වෙලා පාප්ප ගාපු, රෑ තිස්සේ රැලි කපපු ඒ ආදරණීය එකමුතුකම අද ඒ සල්ලිවලට ගන්න තියෙන කූඩුවල නැහැ.

තාක්ෂණය සහ කාර්යබහුලකම අපිට "පහසුව" දුන්නත්, ජීවිතේ විඳින්න තිබුණු "සරලකම" අපෙන් උදුරගෙන තියෙනවා. මේ වෙසක් එකේදී, පුළුවන් නම් ඔබේ දරුවන්ටත් එක්ක එකතු වෙලා, එක පුංචි කූඩුවක් හරි අතින් හදලා ඒ අතීත සුන්දරත්වය කියලා දෙන්න.
ඔබත් ඉස්සර පාප්ප හදලා, සව් කොළ අලවලා වෙසක් කූඩු හදපු කෙනෙක්ද? ඔබේ ඒ සුන්දර වෙසක් මතකය කමෙන්ට් එකක ලියා යන්න. 🏮✨

(මේ සුන්දර මතකය හැමෝටම Share කරන්න.)

කොළ කෑල්ලක ලියවුණු "සතුට" 📝🎮කාමරේ අස්පස් කරද්දී පරණ පොතක් අස්සෙන් නවල දාපු, කහ පාට වෙච්ච පුංචි කොළ කෑල්ලක් හම්බුණා. ඒකේ ...
28/05/2026

කොළ කෑල්ලක ලියවුණු "සතුට" 📝🎮

කාමරේ අස්පස් කරද්දී පරණ පොතක් අස්සෙන් නවල දාපු, කහ පාට වෙච්ච පුංචි කොළ කෑල්ලක් හම්බුණා. ඒකේ කුරුටු අකුරෙන් ලියලා තිබුණේ මෙන්න මෙහෙම වචන ටිකක්...
THUGSTOOLS
PROFESSIONALTOOLS
ASPIRINE
PANZER
LEAVEMEALONE
මේ වචන ටික දැක්ක ගමන් මගේ මූණට ආවේ පුදුමාකාර හීනියට හිනාවක්. ඒ එක්කම මගේ හිත අවුරුදු 15ක් විතර අතීතයට, ඒ කියන්නේ අපේ ළමා කාලයට දිව ගියා.
අද කාලේ වගේ 4K හෝ 8K Graphics තියෙන, RGB ලයිට් නිවෙමින් පත්තුවෙන High-end Gaming PC හෝ ලැප්ටොප් ඒ කාලේ අපිට තිබුණේ නැහැ. එදා අපිට තිබුණේ අඟල් 15ක, පිටිපස්සට ලොකු බඩක් තියෙන CRT Monitor එකකුයි, 256MB RAM එකක් තියෙන CPU එකකුයි විතරයි.
"Internet" කියන්නේ මොකක්ද කියලවත් හරියට නොදන්න ඒ කාලේ, ඉස්කෝලේ ඇරුණ ගමන් යාළුවෝ සෙට් එකම දිව්වේ ගෙදරට. හැමෝටම සෙල්ලම් කරන්න තිබුණේ එකම එක Computer එකයි. ඉතින් අපි කලින්ම කොන්දේසියක් දාගත්තා: "මැරුණම මාරුවෙන් මාරුවට!"
එක්කෙනෙක් කීබෝඩ් එකයි මවුස් එකයි අල්ලන් ගේම් එක ගහද්දී, ඉතුරු යාළුවෝ තුන් හතර දෙනා පිටිපස්සෙන් එබිලා ඉන්නවා.
"අඩෝ වමට හරවපන්..."
"අර හෙලිකොප්ටර් මිෂන් එක නම් කරන්න බෑ බං..."
"පොලිසියෙන් පන්නනවා බං, ලෙෆ්ට් වෙන්න කලින් අර කොළේ තියෙන Cheat එක ගහපන් ඉක්මනට!" කියලා කෑගහපු හැටි අද වගේ මතකයි.
අද කාලේ සාලේ තනියම වාඩි වෙලා, ලෝකේ කොහේ හරි ඉන්න නොදන්න මිනිස්සු පිරිසක් එක්ක Headset එකක් දාන් High-graphic ගේම් ගැහුවත්, එදා අර යාළුවෝ ටිකත් එක්ක එකතු වෙලා කොටු කොටු පෙනුන සරල ගේම් එකක් ගහද්දී දැනුණ සතුටෙන් සතපහක්වත් අද නැහැ කියලා හිතෙනවා.
තාක්ෂණය දියුණු වෙද්දී අපිට උපකරණ ලැබුණා, ඒත් ඒ සරලකම අස්සේ තිබුණු "ඇත්තම සතුට" සහ "එකමුතුකම" අපිට මගහැරුණා නේද?

කාලයත් එක්ක හැමදේම වෙනස් වෙනවා. අද අපිට ඕනෑම ගේම් එකක් ඇඟිලි තුඩෙන් ඩවුන්ලෝඩ් කරගන්න පුළුවන් වුණත්, එදා ඒ අඩු පහසුකම් අස්සේ යාළුවෝ, සහෝදරයෝ එකතු වෙලා බෙදාගත්ත හිනාව, කෑගැසීම සල්ලිවලටවත් ගන්න බැහැ.
ඔබත් ඉස්සර මේ වගේ Cheat Codes කොළ කෑලිවල ලියාගෙන, ආසාවෙන් පරිගණක ක්‍රීඩා කරපු කෙනෙක්ද? ඔබේ ඒ සුන්දර මතකය කමෙන්ට් එකකින් බෙදාගන්න. ❤️
(මේ සුන්දර මතකය ඔබේ යාළුවන්ටත් මතක් කරන්න Share කරන්න.

දිරාගිය සපත්තු යුගලය ❤️👞පැරණි බඩු අස්පස් කරමින් සිටි තරුණයාට, අට්ටාලයේ අස්සක තිබී අමුතු පැකට්ටුවක් හමුවුණා. දූවිලි බැඳුණ...
27/05/2026

දිරාගිය සපත්තු යුගලය ❤️👞

පැරණි බඩු අස්පස් කරමින් සිටි තරුණයාට, අට්ටාලයේ අස්සක තිබී අමුතු පැකට්ටුවක් හමුවුණා. දූවිලි බැඳුණු, ලෙදර් පදම් ගැලවී ගිය පැරණි සපත්තු යුගලයක් ඒ තුළ තිබුණා.
ඔහු ඒවා කුණු බක්කියට දාන්න හදනකොටම, ඔහුගේ පියා එතැනට පැමිණියා.
"පුතා, ඒ සපත්තු දෙක දාන්න එපා. ඒක මගේ මඟ සලකුණ..." පියා හෙමින් කීවා.
තරුණයා පුදුමයෙන් පියා දෙස බැලුවා. මේ තරම් පරණ, පාවිච්චි කරන්න බැරි මේ සපත්තු දෙකේ මොන වටිනාකමක්ද තියෙන්නේ?
පියා ඒ සපත්තු දෙක අතට ගත්තා. පතුල ගෙවී ගිහින්. පැත්තකින් මැහුම් කැඩිලා. ඔහු ඒක පිරිමැදලා හිනා වුණා.
"පුතා, මේ සපත්තු දෙක තමයි මං ඔයාව ඉස්කෝලේ යවපු කාලේ දවසේ වැඩි හරියක් පාවිච්චි කළේ. මං ඔෆිස් එකේ වැඩ කරලා මහන්සි වෙලා, හවසට තව අමතර රැකියාවකට ගියේ මේ සපත්තු දෙක දාගෙන. දවස්වල වැස්සට තෙමිලා, මඩේ එරිලා, මගේ කකුල් රිදුණා. ඒත් මං මේක ගලවලා දැම්මේ නෑ. මොකද මේකෙන් තමයි මං ගෙදර ආදායම හොයලා ඔයාට ලස්සන සපත්තු අරන් දුන්නේ..."
පියා කඳුළු පිරුණු දෑසින් දෙස බැලුවා. "අද ඔයා අඳින ඒ මිල අධික සපත්තු යුගලය මේ සපත්තු යුගලය මත ඉඳන් ගත්ත තීරණවල ප්‍රතිඵලයක්..."
තරුණයා තමන්ගේ අතේ තිබුණු ඒ "දිරාගිය" සපත්තු දෙක දෙස බැලුවා. ඔහුට තේරුණා, මේක නිකන්ම සම් කෑල්ලක් නෙමෙයි. තමන්ගේ අනාගතය වෙනුවෙන් පියා දියකරපු දහඩිය සහ කැපකිරීමේ සලකුණක් බව.
ඔහු ඉක්මනින් සපත්තු දෙක ආපහු ගෙන, පිරිසිදු කරලා, තමන්ගේ කාමරයේ රාක්කයක ඉතාම ගෞරවයෙන් තැබුවා.
සමහර දේවල් අපේ ඇසට පේන්නේ කුණු කසළ විදිහට වෙන්න පුළුවන්. ඒත් ඒ දේවල් පිටුපස තියෙන්නේ කෙනෙක් අපි වෙනුවෙන් කරපු ලොකුම කැපකිරීම විය හැකියි.
සටහන:
අද දවසේ ඔබ ඉන්න උසස් තැන, ඔබ ඇඳන් ඉන්න ඇඳුම්, ඔබ කන කෑම වේල පිටුපස කවුරුන් හෝ කළ ලොකු කැපකිරීමක් ඇති. ඔවුන්ව අමතක කරන්න එපා. ලැබෙන දේවල අගය වගේම, ඒවා ලැබෙන්න පදනම වුණු අතීතය සිහිපත් කරන්න.
(මේ කතාව ඔබේ හිතටත් වැදුණා නම්, ඔබේ ආදරණීයයන් එක්ක බෙදාගන්න.)

සල්ලිවලට ගන්න බැරි "හෝරාව" ❤️හවස් වෙලා තාත්තා ගෙදර එනකොට රෑ බෝ වෙලා. දවස පුරාම වැඩ කරලා ඔහු හිටියේ උපරිමයටම මහන්සි වෙලා,...
26/05/2026

සල්ලිවලට ගන්න බැරි "හෝරාව" ❤️

හවස් වෙලා තාත්තා ගෙදර එනකොට රෑ බෝ වෙලා. දවස පුරාම වැඩ කරලා ඔහු හිටියේ උපරිමයටම මහන්සි වෙලා, ඒ වගේම පොඩ්ඩක් කේන්ති ගිහින්.
ගෙදර සාලේ මැද අවුරුදු හතක විතර ඔහුගේ පුංචි පුතා බලාගෙන ඉන්නවා.
"තාත්තේ... මට පුංචි ප්‍රශ්නයක් අහන්නද?" පුතා හෙමින් ඇහුවා.
"හ්ම්ම්... අහන්න, මොකක්ද?" තාත්තා සාලේ පුටුවෙන් වාඩි වෙන ගමන් කිව්වා.
"තාත්තා රස්සාව කරන තැනින් පැයකට කීයක් විතර ගෙවනවද?"
තාත්තාට ටිකක් කේන්ති ගියා. "ඒක ඔයාට වැඩක් නැති දෙයක්නේ පුතා. ඇයි ඔය වගේ දේවල් අහන්නේ?"
"නෑ තාත්තේ... මට දැනගන්න ආසයි. අනේ කියන්නකෝ..." පුතා බැගෑපත් වුණා.
"හරි... පැයකට රුපියල් 2000ක් විතර ලැබෙනවා." තාත්තා කෙටියෙන් කිව්වා.
පුතා බිම බලාගත්තා. ඊටපස්සේ ආයෙත් තාත්තා දිහා බලලා, "තාත්තේ... මට රුපියල් 1000ක් දෙනවද?" කියලා ඇහුවා.
දවස පුරාම මහන්සි වෙලා ආපු තාත්තාට මේ වෙලාවේ කේන්තිය පාලනය කරගන්න බැරි වුණා.
"ඔයාලට හැමතිස්සෙම සල්ලි... සෙල්ලම් බඩු ගන්නයි, අනං මනං විකාර වලටයි සල්ලි නාස්ති කරන්න හදන්න එපා. දැන්ම කාමරයට ගිහින් නිදාගන්න!" තාත්තා සද්දෙන් කිව්වා.
පුංචි පුතා කිසිම කතාවක් නැතුව, දෑස්වල කඳුළු පුරවාගෙන තමන්ගේ කාමරයට ගියා.
ටික වෙලාවකින් තාත්තාගේ කේන්තිය නිවුණා. ඔහු කල්පනා කළා, "මං බැනපු එක වැඩියිද මන්දා... පුතා කීයටවත් මගෙන් සල්ලි ඉල්ලන්නේ නෑනේ. සමහරවිට ඇත්තටම මොකක් හරි හදිස්සියක් වෙන්න ඇති."
තාත්තා හෙමින් පුතාගේ කාමරයට ගියා. පුතා ඇඳේ වැතිරිලා හිටියා.
"පුතා... නිදිද?"
"නෑ තාත්තේ..." පුතා නැගිටලා වාඩි වුණා.
"මෙන්න... මං අතින් අරක බැනවුණේ මහන්සියට. ඔයා ඉල්ලපු රුපියල් 1000." තාත්තා සල්ලි කොළය පුතාගේ අතින් තිබ්බා.
පුතාගේ මූණ සතුටින් දිලිසුණා. "තෑන්ක් යූ තාත්තේ!..." ඔහු කෑගැහුවා.
ඊටපස්සේ පුතා තමන්ගේ කොට්ටය යටට අත දාලා, එතන තිබ්බ පොඩි වෙච්ච රුපියල් සල්ලි කොළ වගයක් එළියට ගත්තා. තාත්තා පුදුමයෙන් බලාගෙන ඉන්නකොට, පුතා ඒ සල්ලි ඔක්කොම එකතු කරලා හෙමින් ගණන් කළා.
ඒක දැකපු තාත්තාට ආයෙත් කේන්ති ගියා. "ඔයා ළඟ සල්ලි තිබ්බ නම් ඇයි තවත් සල්ලි ඉල්ලුවේ?"
පුතා තමන් ළඟ තිබ්බ සල්ලි ඔක්කොම එකතු කරලා තාත්තා දිහාට දික් කළා.
"මොකද දන්නවද තාත්තේ... මං ළඟ කලින් තිබ්බේ රුපියල් 1000යි. දැන් ඔයා දීපු 1000ත් එක්ක මං ළඟ රුපියල් 2000ක් තියෙනවා..."
පුතාගේ ඇස්වලින් කඳුළු බිංදුවක් කම්මුල දිගේ බේරුණා.
"මෙන්න තාත්තේ රුපියල් 2000... හෙට තාත්තගේ රස්සාවෙන් එක පැයක් මට දෙනවද? මට ආසයි හෙට රෑට තාත්තා එක්ක එකට වාඩි වෙලා කෑම කන්න..."
තාත්තා ගල් ගැසුණා. ඔහුගේ උගුර හිරවුණා වගේ දැනුණා. වචනයක්වත් කියාගන්න බැරුව, ඔහු තමන්ගේ පුංචි පුතාව පපුවට බදාගෙන අඬන්න ගත්තා.
සටහන:
ජීවිතේ දිනන්න, සල්ලි හොයන්න අපි හැමෝම දුවනවා. ඒත් ඒ දිවිල්ල අස්සේ අපේ ආදරණීයයන්ට දෙන්න ඕන "කාලය" අපිට මගහැරෙනවා. සල්ලිවලින් ඕනෑම දෙයක් ගන්න පුළුවන් වුණත්, ගෙවී යන කාලය සහ ආදරණීය මතකයන් සල්ලිවලට ගන්න බෑ.
ඔබේ කාර්යබහුල ජීවිතයෙන් බිඳක්, ඔබ වෙනුවෙන්ම මඟබලාගෙන ඉන්න ආදරණීයයන් වෙනුවෙන් වෙන් කරන්න. ❤️
(මෙම කතාව ඔබට යමක් සිතන්නට ඉතිරි කළා නම්, තවත් කෙනෙකුට බලන්න Share කරන්න.)

Address

Pallekanugala
Avissawella
71400

Telephone

+94771685855

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when සිතිවිලි පවුර posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to සිතිවිලි පවුර:

Shortcuts

Share